Yazarı Öldüren Yapay Zekâ mı, Yazarın Kendisi mi? * ŞENOL YAZICI * Daktilo yazarı öldürmedi. Bunu bugün rahatlıkla söyleyebiliyoruz. Bir de bana sorun. Uzun yıllar boyunca daktilodan uzak durduğumu da itiraf etmeliyim. Üstelik teknoloji düşmanı olduğum için değil. Aksine... Sorun, daktilonun ne yaptığı değildi; bana ne hissettirdiğiydi. Yıllardır kaleme alışmıştım, elimin doğal bir uzantısı gibiydi. Düşünüyordum, o yazıyordu. Daktilo ise düşünceyle sözcük arasına metal bir me

Şenol YAZICI * Camus, insanı başkaldırısıyla tanımlıyordu. Haklıydı. İnsanın bir yanı hep itirazdan ibarettir. İnsan, çocukken anne babasına, gençken düzene, yetişkin olunca hayata, yaşlanınca da zamana itiraz eder. Benim doğamın da başka bir şey olması olası değildi kuşkusuz. 68 Olaylarında yoktum, daha doğrusu kadrolu olmak için yaşım küçüktü, ama gizli bir hayranlıkla izledim, asılanları gördüm; ruhum onlardan beslendi. Ne var ki 70'li yılların bütün fay kırıkları içimden

...Ve Üstinsanın Doğum İlanı Verildi * ŞENOL YAZICI * Nietzsche'nin başına gelenler, biraz da Nasreddin Hoca'nın başına gelenlere benzer. Ortaya bir söz atarsınız, aradan yıl geçer, insanlar sizin söylediğinizle değil, anladıklarıyla, yorumladıklarıyla kavga etmeye devam ederler. Bugün sokakta rastgele yüz kişiye Nietzsche'yi sorsanız, büyük ihtimalle üç şey duyardınız: "Tanrı öldü." "Üstinsan." "Hitler." İşin trajikomik yanı, Nietzsche'nin hayatını adadığı düşünceler bel

-Karadeniz yaylarında güzün, uzak dağların dorukları karlanmaya, havalar soğumaya döndüğü bu mevsimde açan çiğdem türü, soğanlı bir çiçek vardır. Yaylacıyı uyarır: "VAR GİT," diye... BiR UĞURLAMA ÇİÇEĞİ OLARAK KABUL EDİLİR. maviADA'nın 25 yıl emekten sonra kapanışı bana onu anımsattı. UĞURLAR OLSUN! - YUSUF ERBAY * Bir Kadın Sevdirir Tüm Kadınları * Çok uzaklarda, çok yükseklerde, ormanların bittiği yerde, derelerin başladığı yerde, Karlı boğazın üstünde, dumanın gün boyu in

Nurten B. AKSOY * Sizi bilmem ama ben her geçen gün bir şeylerimi yitirdiğimi fark ediyorum. Sanki azar azar yok oluyorum... Ufalıyorum, azalıyorum... Anlamıyorum, gölgem gitgide uzuyor, ama kendim gitgide küçülüyorum, azalıyorum... Önce çocukluğumu kaybettim; okul bahçelerinde neşeli çığlıklarla oyunlar oynayan, şarkılar söyleyen çocuk yok oldu. İlk o zaman hissettim; bir yanım, küçük de olsa bir yanım, yoktu artık... Sonra zaman geçti, ülkenin en zor günlerinde gençliğimi y

Okurunu Yaratan Yazar * AYCAN AYTORE * Yeni yayıncım Hakan'la konuşuyorum, yeni yazmaya başlayan genç birine ne tavsiye edeceğini soruyorum. "Okur ne istiyorsa onu yazsın," diyor. İlk bakışta mantıklı geliyor. Sonuçta müşteri velinimettir. Manav müşterinin istediği meyveyi getirir, terzi müşterinin istediği kumaşı kullanır. Fakat iş edebiyata gelince durum biraz karışıyor. Çünkü büyük sanat eserleri çoğu zaman müşterinin siparişiyle değil, sanatçının inadıyla ortaya çıkmıştır

Tuğba ÇELİK * Eskiden, yani ruhumuzun namusuna el sürülmemişken, gözlerimizi kapar önümüzde uzanan kocaman, bambaşka bir dünyanın kapılarını aralardık. Bir ağacın gölgesine uzanıp kimi zaman bilmediğimiz ülkelere gittiğimizi, kimi zaman gezegenler arası yolculuklar yaptığımızı düşlerdik. Küçücük şeylerden büyük mutluluklar çıkarır, henüz yaşanmamış günlerden korkmaz, onlara umutla bakardık. Çünkü hayallerimiz vardı... Üstelik hiçbirisi için zengin olmamız ya da birilerinden i

ŞENOL YAZICI * NİHAT ZİYALAN'ı YİTİRDİK * * 1980 sonrası Sidney'de yaşamaya başlayan 1936 doğumlu sinema sanatçısı, tiyatrocu, aynı zamanda şair, yazar Nihat Ziyalan tedavi gördüğü hastanede hayatını kaybetti. * Şairimiz, maviADA DERGİSİNİN İnternet platformuna 17 Haziran 2017'de BENİ EVE GÖTÜR NEHİR şiirini gönderen, bize itibar eden ilk ünlü olarak tarihimizde yerini aldı. 26 Şubat 2021'de Facebook MSN'den bir videonun linkini gönderip "Bugün benim doğum günüm," deyişinde ö

* AYCAN AYTORE * En güzel uçuşlarımızı yaparken çarptığımız duvarları çoğu kez biz yaratırız. Tuğla tuğla ördüğümüz de olur, hazır bir duvarı taşıyıp uçuş rotamızın tam önüne diktiğimiz de... Sait Faik Abasıyanık'ın çok ünlü bir öyküsü vardır: Dülger Balığı. Denizlerin masum balığını egomuz, hırslarımız, yanlış taleplerimizle nasıl canavara çevirdiğimizi fablvari, balığı insanlaştırarak anlatan küçük, şirin bir öyküdür. Bugüne değin denk gelmediyseniz ve sevdiğiniz birisiyle

CÜMLEYE GİRMEYEN İNSAN Şenol Yazıcı * Yazıyla uğraşan herkesin başına gelir. Bir metni defalarca okursunuz. Düşünce, kurgu, bilgi yerindedir. Sözcükler askerî tören disiplininde dizilmiş gibidir. Hiçbiri görev yerini terk etmemiştir ama yine de bir şey eksiktir. Sanki ev yapılmıştır da içine henüz kimse taşınmamıştır. Az sonra şenlik varmış gibi tamamdır; pencere, kapı, perde vardır ama içeriden bir çay kaşığının sesi bile gelmez. İşte o an anlarız ki sorun cümle değildir. So

Tuğba ÇELİK * Aşk denilince aklınıza ilk ne gelir? En başta iki genç... Belli bir yaştan sonrası için sanki özel bir yasak vardır. Hele hele Orsan Wels'in ünlü şarkısı I Know What It Is To Be Young'ta seslendirdiği gibi bir aşksa eğer, onları çarmıha geriyorlar, haberiniz olsun . Halkımız, 40'tan sonra azanı teneşir paklar, derken bu yasağın somut zararlarını dillendirir. Bunun aksini düşünenler yok mu? Türkan Şoray'la Şener Şen'in oynadığı İkinci Bahar filminin onca ilgi gö

Zeliha AYDOĞMUŞ * Yalnızca 2026 yılının dokuz ayında, ülkemizin farklı şehirlerinde bulunan okullarda altı silahlı saldırı gerçekleşti. Saldırganlar öğrenci, saldırılanlar yine öğrenci. Bu durumda insan sormadan edemiyor: Bir çocuk nasıl olur da bir gün okul sırasından kalkıp eline silah alır? Bu sorunun cevabı kolay değil. Çünkü karşımızda yalnızca işlenmiş bir suç değil, bir çocuğun hayatına, ailesine, okuluna ve arkadaşlarına kadar uzanan bir yapılandırma süreci vardır. Bö

ASIM ÖZTÜRK * Yaşamı en derin bir biçimde kucaklayan, ona değer katan, onu çoğaltıp okuyanları, dinleyenleri, izleyenleri bir üst düşünce düzlemine taşıyan sanat hiç kuşkusuz üretenler için, üretmek durumunda kalanlar için birer kaçınılmazlıktır. Dışa vurulması, dışa dökülmesi, dışa aktarılması gereken ne kadar düşünce, duygu varsa bunların yapılan, üretilen sanatın belirlenmiş ya da belirlenmekte olan biçimlerle, biçemlerle dışa yansıtılmasıdır. Sanatçı denilen

Tuğba ÇELİK * Belki de insan, içinde taşıdığı hiçbir duyguyu, hiçbir düşünceyi sonsuza kadar susturup saklayamayacağını bildiği için anlatmak ister. Çünkü bazı duygu ve düşünceler vardır ki insan onların sesini kıstıkça büyür, sakladıkça yaralar. Söylenememiş sözler, yarım kalmış sevgiler, kimseye anlatılamamış kırgınlıklar zamanla insanın içinde mayalanan hamur gibi sessizce çoğalır. Öyle çoğalır ki gün gelir içine sığmaz olur. Ve insan anlatmak ister. Bazen eşe dosta, bazen

Asım ÖZTÜRK * Yazmanın en zor süreçlerinden birisi düşünülenin, yazmak için yola çıkılanın iyice içselleştirilmeden sayfalara dökülmesidir. Yaşadığınız, duyumsadığınız bir duyguyu, düşünceyi sözcüklere dökmeniz, sizde var olanları tümcelerle dışa vurmanız çok kolaydır. O düşünceler, o duygular sizden bir parçadır, sizden bir ögedir. Onu ne kadar uzun süredir taşıdığınıza girmeden, belleğinizde, düşüncenizde dönüp duranın tüm fazlalıklarını, çapaklarını alarak dilinizden,

ASIM ÖZTÜRK * Günaydınla başladığımız günün ilk anından sonra sürüp giden zamanın içinde hep sözcükleri giyinip, sözcükleri değişik boyutlarıyla, bağlamlarıyla kullanırız. İstediğimiz, umduğumuz, düşündüğümüz ne varsa tüm yaşama ilişkin ilintilerimizi, ilgilerimizi onlarla biçimlendiririz. Yaşadığımız kavramsal, anlamsal bütünlükleri biriktirip yeniden sözcüklere dönüştürüp iletmemiz gereken duyguları, düşünceleri onlara sarar sarmalar, onlarla tümcelerimizi kurarız.

İLK YAPAY ZEKA RESMİM -Ekim 2025 Şenol YAZICI * İki bahar var. Birinde can yeşerir, dallara su yürür , toprağa cemre düşer . O mevsimi, yeşeren otu, patlayan tomurcuğu, uçmaya duran kelebeği, tazelenen yaşama heves ve coşkusunu hepimiz biliriz. İLKBAHAR çocuktur. Öteki? Mevsim sararan ve dökülen yaprak, kuruyan dal ve hüzünken, bir ihtiyarken zaman ve adı sonbaharken, önce çok ama çok yükseklerde, yaylalarda bir çiçek açar. Artık soğuk yüzlü, kar yüklü doruklardan esen rüzg

SULTAN DENLİ * Bazen yürürken durup etrafa bakıyorum. Aynı sokaklar… Aynı kaldırımlar… Ama bir şey eksik. Gürültü var, araba var, kalabalık var… ama hayat yok gibi. Çocuk sesi yok. O an fark ediyorum; aslında eksik olan şey, bizim çocukluğumuz. Bizim zamanımızda sokak sadece sokak değildi. Bir dünyaydı. Sabah çıkıp akşam döndüğümüz, zamanın nasıl geçtiğini anlamadığımız bir yerdi. Üstümüz başımız kirlenirdi, dizimiz kanardı, annemiz kızardı… ama ertesi gün yine aynı heyecanla

Şenol YAZICI * Bazen YOL çeker ya gözlerin, uzak dağlar, kış denizinde çırpınan martılar ya da nazlı bir sevgili ya da bir "Mehlika Sultan"… Çeker ya… Kırasın gelir zincirlerini, zorlarsın. İyi de... Arada nasıl oluyorsa anımsıyorsun, kendinden başka zincirin yok ki senin. O bilge sözü çak bir yerine, canın yansın, bakarsın: HAYAT, her zaman gün doğarken değil, KORKULARININ BİTTİĞİ YERDE başlar. O zaman, konu yaşamaksa önce korkmaktan vazgeç. Şimdi GÜZ. En çok ölüm gelir ins

SON MUCİZE: KENDİNİ YARATMAK * ŞENOL YAZICI * İnsan dünyaya gelir. Bu, herkesin başarabildiği ilk ve son mucizedir. Ama dünyaya gelmekle insan olmak aynı şey değildir. Bir tohumun toprağa düşmesiyle ağaç olması arasında ne kadar uzun bir yol varsa, doğmakla İNSAN olmak arasında da o kadar uzun bir yol vardır. Bize bir isim verilir. Bir dil. Bir aile. Bir ulus. Bir kader taslağı. Sonra hayat, elimizdeki kalemi yavaşça önümüze bırakır. İşte bütün sorun o andan sonra başlar; Çü