Mehmet Sabahattin Eyüboğlu * (1909, Akçaabat, Trabzon – 13 Ocak 1973, İstanbul), Türk yazar, çevirmen ve akademisyendir. Yaşamı 1909 yılında Akçaabat'ta doğmuştur. İlköğrenimini Kütahya'da, ortaöğrenimini Trabzon'da tamamlamış, yüksek öğrenimini Atatürk'ün talimatıyla Avrupa'ya eğitime gönderilecek gençler arasında sınava girerek, Dijon, Lyon ve Paris üniversitelerinde, filoloji, edebiyat ve estetik alanlarında yapmıştır. İstanbul Üniversitesi Fransız Dili ve Edebiyatı bölümü

Nurten Bengi AKSOY * Biliyorum yağmur yağmaz yukarı doğru yeniden, Acımaz olur, silinir gider izi bıçağın. Ama hiçbir rüzgar dolduramaz boş kalan yerini, Bir yaşamdan ötekine Birlikte uçan turnaların yerini Gökyüzünde… Terörün her gün onlarca can aldığı bir dünyada, yirmi dokuz yıl önce teröre kurban giden; yaptığı her şeyi güzel yapan şair, yazar, düşünce adamı, sinemacı Onat Kutlar‘ın anısına… Onat Kutlar, 25 Ocak 1936’da Alanya’da doğdu. Çocukluğu Malatya ve İzmir’de geçt

Necati CUMALI * Uyandım kar aydınlığında O küçük kasaba uykuda Uykusuz bir sıra kavak Hem gider hem dinlerim Düş önüme yol göster derem benim Kar mıhı atımın nallarında Cebimde bir şişe konyak Evlerinin avlusunda ayna nar Sedirinde acı biber rengi bir kilim Odan ıslak tahta kokar biraz da toprak Gözlerim sana değer ısınır Uzattım mı mangalına ellerimi Her yanım tane tane mısır Sanırdım patladı patlayacak Sen sıcaktın yataklar sıcak Pencerende aydınlık kar Ateşim kömürüm esmer

NECATİ CUMALI * Dudak arası bir zaman Gözgöze geldikse geçerken Mayıs'la Haziran arasında Yağmurlu bir saçak altından Aşktı uçup giden üstümüzden Aşktı değip geçen yanımızdan Uyanıp kış uykularından Şubat'la Mart arasında Eylül'le Ekim arasında Yaz sularından kıyıya çıkan İki adım arası bir zaman Gözgöze geldikse geçerken Günlük güneşlik bir kaldırımdan Aşktı uçup giden üstümüzden Aşktı değip geçen yanımızdan Aşktı görmedik bilmedikse Kimbilir hangi Eylül bir daha Hangi uzak

Fotoğraf: Yusuf Erbay   Yusuf ERBAY * Ey kılık değiştirmiş zaman! kapımı çalan beyaz ayrılık, üşüyen sonbahar rüyası.   Ey görünmez elleriyle saçıma değen peri!   Biliyorsun / bu semtin mahkûmuyum ben, hangi yüzle gelirsen gel / tanırım seni.

Niyazi UYAR * Benim esinim ilkbahar, Senin sonbahar. Seninki kopuştur dalından, Tükeniştir, hesaplaşmadır. Benim esinim ilkbahar! Benimki uyanıştır, Yeniden başlamadır hayata, Kavuşmadır, Sımsıkı sarılmaktır yaşama, Sımsıkı sarılmadır yeni baharlara… Benim esinim Nazım’dır, Ariflerin Ahmet! Kemallerin Yaşar! Bozkıra ışık Tonguç'tur, Bozkıra kılavuz Yücel... Benim esinim, İlkçağda Aristo, Yakın çağda Fikret… Benim esinim Mustafaların yücesi, Kemallerin en olgunu, Benim esinim,

Nurten B. AKSOY * Aşkın aldı benden beni, bana seni gerek seni Ben yanarım dün ü günü, bana seni gerek seni Kul Yunus ya da Âşık Yunus diye de anılan Yunus Emre, (1240-1320) Anadolu sahasında yetişmiş en büyük Türk şair ve mutasavvıflardan biridir. 13. Yüzyılın son yarısı ve 14. yüzyılın başlarında yaşamış Türkmen bir derviş olan Yunus Emre, Anadolu'da Türkçe şiirin öncüsüdür. Tarihi şahsiyeti hakkındaki bilgilerin yetersiz olduğu, ayrıca menkıbevi unsurlarla da anıldığı söyl

HALİL CİBRAN * Yenilgi, yenilgim, yalnızlığım ve kimsesizliğim. Binlerce yengiden de bana değerli olan sen! Dünyadaki tüm parlak başarılardan sensin yüreğime yakın olanı! Yenilgi, yenilgim, baskaldırım ve de benim kendimle tanışmam. Sayendedir ki, hala ben ayağı yere basan ve solmuş defneler peşinde koşmayan biri olduğumun bilincindeyim; ve sende, yalnızlığımı buldum ve de herkesten uzak, ve de gururlu olmayı. Yenilgi, yenilgim, benim parlak kılıcım ve de kalkanım. Gözlerinde

Ümit Yaşar Oğuzcan * Aşk başIamaԁan güzeI, KaIpIerԁe heуecan BakışIarԁa korku oIԁuğu zaman güzeI… Birbirimize sezԁirmemek için çırpınış, BaşkaIarı görmesin ԁiуe çabaIaуış, GözIerim gözIerinin mavisine ԁeğԁiği zaman… Aşk başIamaԁan güzeI….

Furuğ FERRUHZAD * (5 Ocak 1935 - 13 Şubat 1967) * ve bu benim yalnız bir kadın soğuk bir mevsimin eşiğinde, yeryüzünün kirlenmiş varlığını anlamanın başlangıcında ve gökyüzünün yalın ve hüzünlü umutsuzluğu ve bu beton ellerin güçsüzlüğü zaman geçti zaman geçti ve saat dört kez çaldı dört kez çaldı bugün aralık ayının yirmi biridir ben mevsimlerin gizini biliyorum ve anların sözlerini anlıyorum kurtarıcı mezarda uyumuştur ve toprak, ağırlayan toprak, dinginliğe bir belirt

Doğan SOYDAN * "Sabah sabah bu uzun yazı okunur mu!" dedim sonra da bir solukta okudum. 1960’lı yılların Hakkari’sini, yöre insanının o yıllardaki sefil yaşamını anlatan "ANAYASO" şiirinin öyküsüydü bu... Yazar Ramazan Teknikel yazmış. Anayaso şiirini yıllar önce ben de okumuştum ama öyküsünü bilmiyordum. İşte güne böyle güzel bir yazıyı okuyarak başladım ve kendimi şansı saydım. “Gün olur günden güzel” demem bundandır.   Yazıyı okurken, 1975’te genç bir öğretmen olarak görev

Fotoğraf: Yusuf Erbay Yusuf ERBAY * Düşleri silen gece Perdeler önümü Ezberlediğim ufka Dökülür şarap / Gündönümü…   (Benzi solar vaktin Eriyip kaybolur Sıradaki damla)   -Eli kanlı hayat Suya verir günümü…