Naim Özsezikli * Niyazi UYAR Türanlatı Liman Yayınları Mayıs 2026 Ankara * Öğretmenim Niyazi Uyar´ın son kitabını alırken kısa öyküler veya günlük hayata dair yazılardan bir seçki olacağını düşünmüştüm. Bu kitap tamamen beni yanılttı diyebilirim. Kitap yazar Niyazi Uyar´ın hayat hikayesinin bir kısmını içerirken aralara konuyla ilgili çok güzel şiirler serpiştirilmiş. Biraz Sevda Biraz Kavga da Niyazi Uyar çocukluğundan itibaren yokluk içinde okumak için yaptığı fedakarlıklar

Niyazi UYAR* Endüstri meslek liselerinin toplumun hafızasında her zaman iyi izler bıraktığını söyleyemeyiz; genel algı maalesef bu yönde. Ancak bunun ne kadar yanlış bir algı olduğunu şimdi anlatacaklarımla göreceksiniz. YÖNETMEN KIZI İLE KOSTÜMCÜ ANNE 13 Mayıs günü, İMKB Salihli Endüstri Meslek Lisesi’nde Turgut Özakman’ın "Ah Şu Gençler" adlı eserinin sahneleneceğini öğrendim. Bu oyunu daha önce Türkiye’nin en köklü okullarından biri olan Bornova Anadolu Lisesi (BAL) öğren

maviADA * DERGİMİZ yazarlarından Niyazi Uyar’ın yedinci kitabı BİRAZ SEVDA BİRAZ KAVGA okurlarına kavuştu. Biyografik bir roman olan eserde her koşulda geri adım atmadan mücadele vardır. Bu eser direnmenin insan olarak dayanmanın öteki adıdır. Bu eser Niyazi Uyar’ın edebi ve insani portresinin adıdır. Bu eserde yalnızca yazarın mücadelesi değil Anadolu insanın, köy çocuklarının hayatla olan kavgaları vardır. Bu eser, köy çocuklarının cumhuriyetle birey katarına ulaştıklarını

Niyazi UYAR* Salihli halkını şiirle, sanatla buluşturan 53. Salihli Şiir İkindilerini ikinci sefer izleme şansına sahip oldum. Bu etkinliğin gerçekleşmesine vesile olan Manisa Büyükşehir Belediye Başkanı Besim Dutlulu’ya, Salihli Belediye Başkanı Mazlum Nurlu’ya Salihli’de oturan bir yurttaş olarak teşekkür ederim. Şunu açık yüreklilikle ifade edelim: Bu tür kültürel faaliyetlerin hayat bulmasının ancak aydın, demokrat bir anlayışla olduğunu görmek beni mutlu ediyor. Sonra et

BİR ABLANIN ANNELİĞE DÖNÜŞEN YILLARI Niyazi UYAR* Evin büyüğüydü Ayten Hanım, kardeşleri için paralıyordu kendini. Kocasına, “Ben onların ablasıyım, annem bize emanet etti, onlara sahip çıkmalıyız,” diyordu. Annesini erken kaybettiği için sorumluluğu bir kat daha artmış, birkaç evin "bir bileni" olmuştu. Çok sevdiği, ağzı var dili yok annesi, bir haziran ayında dermansız bir derde tutulmuştu. O haziran içinde de hani derler ya, “Tanrı sevdiklerini çabucak yanına alırmış.

Niyazi UYAR* Bir yemek arası, bahçede kitaplarla ilgili sohbet ediyorlardı Sevda Hanım’la Kahraman Bey. Sevda Hanım: “Hocam, Yüzyıllık Yalnızlık adlı eseri beğeneceğinizi umuyorum, tarzınıza uygun!” “Yüzyıllık Yalnızlık?” “Evet hocam, Yüzyıllık Yalnızlık! Kolombiyalı popüler bir yazar Marquez! Onu okumak size çok ilginç gelecek, göreceksiniz. Hele anlatım tarzı, mekân tasvirleri, ruhsal çözümlemeleri ve de olayı sonuca bağlarken kullandığı yöntemler… Bence muhteşem, ihmal etm

Niyazi UYAR* Bir kadınla bir erkek minibüse binip yola çıkar. Gidecekleri yerde arabayı park etmek büyük bir sorundur. Şehir içi trafikte araba kullanmak sinirlerini acayip bozmaktadır erkeğin. Yolculukları rahat olsun diye üstlerindeki, çantalarındaki fazlalıkları minibüs durağına kadar geldikleri arabanın arka koltuğuna gelişigüzel fırlatıp atarlar. Minibüs durağı çok kalabalıktır, zorla tıkış tepiş binerler minibüse. Minibüsün içine binerler ki, erkeğin de kadının da ağz

Niyazi UYAR * Kuş oldun, polen oldun Karışıp gittin rüzgarlara Uçup gittin uçsuz bucaksız diyarlara. Ay’ımdın, güneşimdin, Karaya boyayıp gittin günümü. Ne kavgalar, ne savaşlar verdim, Sana kavuşmak adına. Kuş oldun, polen oldun, Toz olup gittin, Havaya karıştın, Havasız, soluksuz koydun beni. Bulut olup, Suyumu selimi kestin. Gecemdin, gündüzümdün. Gün yirmi dört saat, Umut ışığımdın! Sen, Sen sevgili Kuş oldun, polen oldun Kapılıp gittin rüzgarlara. Umuda, arzuya dai

Niyazi UYAR* Hasat işlerini bitirince, ahşap evimizin tadilatını yapacaktık. Kırık kiremitlerden giren yağmurlar, çatımızın merteklerini çürütmüştü. Anam: “Şu mertekleri, direkleri değiştirmezsen, çatı tepemize göccek!” “Değişcek, değişcek, garı başınla her şeye garışıyon!” “Garışırın tabi, iş goleyi mi biliyon sen!” “Sen omazsan, aç galcez, halımız duman buban mı görüyo benim işlemi, gavır garı? “Bubamın adını ama azına, Allah daş ede seni!” “Bilen bilmeyen evliya sancak bub

Niyazi UYAR * Gözünün ufkunun sağ yanından göğe doğru yükselen kırık tepeler coğrafyacıların ilgi alanı olmuştur son üç beş yıldır. Bu tepeler, taştan kayadan müteşekkil olur anlayışına tezat kumdan tepelerdir. Kırık tepelerin yanları yönleri maki bitki örtüsüyle kaplıdır. Mevsim icabı yeşile boyanmamıştır daha, zaten onlar her daim yeşildir. Aşağıda, Gediz Ovası’nda, gelecek günler için yeşilin her tür tonuna isabet edeceğimiz bir vaziyet hasıl olacaktır. On, on beş gün sonr

Niyazi UYAR * Aynı okulun, aynı bölümünün, aynı sınıfında arkalı önlü oturmuş iki arkadaştılar. Sınıf arkadaşlığından öte bir şeyler paylaşmış, dert yoldaşı olmuşlardı; ama zamanın sert iklimi, çağın hoyratlığı, içlerinde filizlenen duyguları bir ateş topu gibi büyütüp yine içlerine gömmüştü. Dillerine varamayan bir sevda, gözlerine yerleşip kalmıştı yalnızca. Enstitünün kapatılmasıyla yolları ayrıldı. Ayrı şehirleri tercih etmek zorunda kaldılar. Belalı enstitü günleri, yüre

Niyazi UYAR* Salihli Belediyesi, Atatürkçü Düşünce Derneği’ne birkaç ay önce tek katlı eski bir binayı kullanmaları için vermişti. Ziyarete gittim. Sıcak bir ortama varınca insan huzur bulur ya, işte öyle oldu. Odalar, odalara asılan tablolar, resimler, fotoğraflar… Hepsini dikkatli gözlerle bir bir inceledim. Birden bir keman dikkatimi çekti. İşte o keman tarihî bir kemandı, her şeyi ile tarihi olduğunu anlıyordunuz. Kemanı dikkatle izlediğimi gören kısa, sarı küt saçlı, kem

Niyazi UYAR * Okulun sabah toplanma, akşam dağılma saatlerinde saçları dökülmüş, rengi kaybolmuş kirli sakalları, kır bıyıklarının uçları sigara içmekten altın sarısına dönmüş bir adam öğrencileri izlemektedir... İşçi kahvelerinde semt pazarlarında, ulu orta satılan kaçak bandrolsüz kaçak sigaralar, bir yandan devleti vergiden mahrum bırakırken, öte yandan Ali Eskicilerin sağlığını tehdit etmektedir. Öğrencileri tarifsiz bir ilgiyle okulun çevre duvarına dayanıp saatlerce onl

* Niyazi UYAR Kazandın bu savaşı, Kazıyıp geçtin yeşili, Kazıyıp geçtin maviyi, Karşı duran insana, Mahlukata Savaş açtın… Al senin olsun, Kara, kapkara bir tabiat, Al senin olsun, Kirli, kipkirli bir deniz, Al senin olsun, Para pul, mal mülk Al senin olsun. Ne kaldı ki, Kuruttun sevgiyi, Yok ettin, Yeşili maviyi, Al senin olsun Oğulsuz uşaksız Bir dünya. Biz gidiyoruz, Biliyoruz, Tez zamanda sen de geleceksin, Sana da kalmadı, Sana kalmayacak bu dünya. Al senin olsun,

Niyazi UYAR * Çoluk çocuğa kavuştuk çok şükür. Yarın inşallah torun topalağa da karışırız(!) O zaman ne olacak unumuzu eleyip eleğimizi göğün en yüksek katına mı asacağız? Öyle. Ne yapacaksın, devran böyle. Sen de ben de bu düzene uyacağız; zaten uymayacağız desek bile uyduruyorlar adamı. Ne demiş çokbilmiş atalarımız: “Kırkından sonra azanı teneşir paklar” Öyle, evinden işine; işinden evine gidip geleceksin! Sonra ne der konu komşu? Ne der ahali, ne der amcan, ne der halan,

Niyazi UYAR * Mutlu musmutlu bir tünekleri vardı. Odacıkları küçük, mini minnacıktı. Çoğalmışlardı az zamanda. Mutlu, huzurlu bir tünek olmaları başka tüneklerden kuşçukların aralarına katılmasını sağlıyordu. Hepsinin aynı anda tüneyeceği, oturacağı bir yer yoktu. Yer bulamayan benim tüneğim yok deyip ciyak ciyak ciyaklamıyordu. “Yoksul evlerinde her gün tele asılan havlu misali…” yaşayıp gidiyorlardı işte! Mutluluğun düşmanı çok olur gülüm, dost düşman… en çok da sarı çi

Niyazi UYAR* Geniş alanın ortasında Bir kürsünün gerisinde Mikrofonu elinde Ses olmuş çocuklara. Elinde mikrofon, Yürekle beyin yan yana, Ne ajitasyon ne gösteri Umut olmuş gençliğe. Okuduğu ilim irfan, Kafasında aydınlık yarın, Yüreğinin her köşesinde ben, Sevda olmuşuz yarınlara. Gizli sevdası uzaklarda, Dikişsiz ak libası sırtında, Göğsüne işlenmiş nergisin beyazı, Gelecek olmuşuz gençliğe… Bir onu, bir gizli sevdasını, Bir de kendinden parça evladını, Alıp gitse kimsesiz

Niyazi UYAR* Gönlü yalnızdı. Ormanlıkta ağaç arar gibi, değildi ama ağacı gönülle açıklamak olur muydu hiç? Sadece, gönlü yalnızdı seveni edeni çoktu çünkü! Onunla konuşmak, bir şeyler sormak için sıradaydılar adeta. Bu ne ak düşen sakallara ne de dökülmüş saçlaraydı. Bu birikime, bu özü sözü birliğe idi. Özü sözü bir olmak demek adam olmak demekti. Adam gibi adamın tanımı işte budur. Sözlükte yazılanlar bu kadar etkileyici olur mu mesela? İlk gençlik yıllarından beri, iki yü

Niyazi UYAR * Deli esiyor lodos, Hem de ne deli? Salıncak gibi sallanıyor koca gemi, Aha şimdi, aha battı batacak! Ölüm korkusu güvertede, Ölüm korkusu geminin her yerinde Ölüm kokusu Marmara’nın yağlı paslı sularında, Ben, seni düşünüyorum arabalı vapurunda… Bir çığlıkla başladı, ölüm korkusu, Sonra dualar, dualar... Okuma bilenler okudu üfledi, Bilmeyenler yakım yakım yalvardı, Ben hep seni düşündüm arabalı vapurunda. Boz Atlı Hızır olup uçup gelsen, Boz Atlı Hızır olup ç

Niyazi UYAR * Bir semtin adı değilsin gülüm, Aşkın tarifsiz tanımı, Geceler boyu rüya, Gündüzler boyu hayalsin. Sen bir semtin adı değilsin gülüm. Senin sevdan, Ateşlerde yanmak… Senin sevdan, Ateşlerde yanmak da olsa, Vaz geçmemek. Senin sevdan gülüm, Lüzumlu, lüzumsuz her yerde, Zikretmektir adını. Ahdim olsun, Durdukça dünya, Haykırmaktır adını arşa aleme! Sen sevdamın adısın gülüm, Nasıl unuturum? Gün yirmi dört saat, Yıl üç yüz altmış beş gün, Yıllar, çok yıllar… B