SEN VEFANIN ADISIN GÜLÜM

 Niyazi UYAR

*

Bir semtin adı değilsin gülüm,

Aşkın tarifsiz tanımı,

Geceler boyu rüya,

Gündüzler boyu hayalsin.

Sen bir semtin adı değilsin gülüm.

Senin sevdan,

Ateşlerde yanmak…

Senin sevdan,

Ateşlerde yanmak da olsa,

Vaz geçmemek.

Senin sevdan gülüm,

Lüzumlu, lüzumsuz her yerde,

Zikretmektir adını.

Ahdim olsun,

Durdukça dünya,

Haykırmaktır adını arşa aleme!

Sen sevdamın adısın gülüm,

Nasıl unuturum?

Gün yirmi dört saat,

Yıl üç yüz altmış beş gün,

Yıllar, çok yıllar…

Bir tekmil,

Uğruna methiyeler yazılansın!

Seni unutmak mı?

Seni unutmak,

Ne mümkün!

Unutursam, lal olsun dilim,

Tutmaz olsun elim, yürümez olsun ayağım!

Seni unutmak ne mümkün gülüm,

Mıh gibi çaktım yüreğime…

Olmazsa kaderde kavuşmak,

Varsın yağmasın yağmur,

Olmazsa kaderde kavuşmak,

Dört mevsim kış olsun,

Ne yazar!

Sen bir vefanın adısın gülüm,

Sen teneffüslerde can olam diyen,

Kıvır kıvır sarı saçlı,

Sen gönlümü bahar bahçe eden kıymetli.

Sen Mavili,

Sen kara kısrak sekişli,

Sen canım, ömrümün hakikati,

Canımın ta içi, yaşama sevincim!

İmkân dahilinde değilse görüşmek,

Mahşeredir muradım!