Yalnızlık Devrimi Yarım Kalıyor

YUSUF ERBAY

*

1

Hatırlarım çok erken

Mor menekşe zamanı

Yaşamak filizlenirken

Penceremde sarardı

Ördüğün tül perdeler…

(oysa

senin ellerinle

hayata dokunmuştum)

kendimce anıyorum şimdi

vedasız gidişini

yasaklanmış vakitte

gökten yalnızlık düşüyor

-yabancı her bakış

çatık kaşlarından başka…

(Cümle sarılar birlikteydi,

Deniz sarısı, kum sarısı,

Maviyle karışık gönül sarısı,

Ufku kaplayan ömür sarısı)

3

Aramızda ayrılığın sığmadığı

Yabancı boşluk…

-Geceden ziyade karanlık

Şafaktan öte kırmızı…

Aramızda boşluğu dolduran

Tanıdık sızı…

Bir de göğsümüzde yol ağrısı…

4.

(Hangi adaya saklansam

Dalga sızar eşikten

Mavi dalda kara kuşlar

Salkım saçak asılır…

Hangi dağa yaslansam

Yağmur sızar çatıdan

Benzi solan camların

Duvara aksi düşer…)

5.

Birazdan kar yağacak

Aralıksız ve ince…

Beyaza dönecek dağlar

Ufka kadar / görebildiğince…

Bildiğim mevsimler bitti

Bitti neşesi vaktin

Yıllandı yalnızlık

Verdiğin sözde…

Alnımda rüzgâr

Peşimde hayalin

Sesini arıyorum

Engin denizde…

6.

Heybemde gökler

Dilimde seferberlik

Ufukta yükseliyor

Beyaz bayrağım

Yalnızlık devrimi

Yarım kalıyor…