ETKİNLİK * maviADA Yazarlarından YUSUF ERBAY "YEŞİL MAVİ BİR YOL" konulu bir süyleşi için 06.02.2026 Cuma Günü Saat: 19:30'da YALOVA ÇİFTLİKKÖY'de SOFA COFFE'de olacak. Kültür sanat sevenler davetlidir

YUSUF ERBAY * Son melek uçup gitti, Cennet uzaklaştı. Şeytanla diz dizeyiz Kibrin sarp kulesinde Söylediğimiz yalan, Sustuğumuz riya.   Yüzümüz değişiyor Geceleri / yüz kere, Caddeler sırat, Meydanlar mahşer, Cehennem içimizde…   -Yaşanmaz / bir seferde bu kadar Hayat yüzünden kaybolduk Tanrı’dan kalan izde…

ŞENOL YAZICI * Nazım Hikmet, Yusuf ERBAY, Hilmi YAVUZ, Kemal TAHİR'de ŞEYH BEDRETTİN * Şeyh Bedrettin sıradan bir tarihi kişilik değildir, çok rastlanmayan bir örnektir ve çok yönlü itibar sahibi olmuş bir Osmanlı mutasavvıfı, alimi, aristokratı olmasının yanında halkı için devletle çatışmaktan ve bu uğurda kellesini de kaybetmekten çekinmeyen bir kahramandır da... Yani Yusuf ERBAY'ın incelemesinin başlığında yazdığı gibi Şeyh Bedreddin’in Tek Renge Sığmayan Zengin Renkler

İmkânsız Zamanlar * YUSUF ERBAY * Önemli şeyler, harekete geçmenin diğerleri tarafından imkânsız göründüğü zamanlarda harekete geçen kişilerce gerçekleştirilir. Şeyh Bedreddin, eylemlerini imkânsız görünen zamanlarda gerçekleştirdi. O güne kadar dokunulmamış sorunlara dokundu, girilmemiş alanlara girdi. Haritalanmamış topraklarda, açılmamış yollardan yürüdü. Kutsal Kitabı ve amaçladığı düzeni yanlış yorumladıklarını düşündüğü otorite yandaşı alimlerden haz etmedi. Güç karşısı

Fotoğraf: Yusuf Erbay  Yusuf ERBAY * ütopya doğayla kavgasız insanlar,       karınlar tok / zihinler özgür herkes herkesi kucaklıyor,       gökler kutsuyor neş’eyi…   tohum toprağında mutlu, çocuk yatağında rahat erkek sevdiğinden emin, kadın biliyor sevildiğini…   -her şey yerli yerinde- sahibine benzeyen gülüş rızkını arayan kuşlar dağlara düşen beyaz…   her şey yerli yerinde denizde mavi / gülde naz…

Fotoğraf: Yusuf Erbay Yusuf ERBAY * Tabloya mıhlanmış Bakıyor güvercin Hiç yaşlanmadan…   Aynı peri tarıyor Kül mavi kanadını…   -güvercin mahpus unutmuş adını-   anılar uzak / sarı tütüyor gençlikte kızıl vadi bacaları…

Fotoğraf: Yusuf Erbay   Yusuf ERBAY * Ey kılık değiştirmiş zaman! kapımı çalan beyaz ayrılık, üşüyen sonbahar rüyası.   Ey görünmez elleriyle saçıma değen peri!   Biliyorsun / bu semtin mahkûmuyum ben, hangi yüzle gelirsen gel / tanırım seni.

Fotoğraf: Yusuf Erbay Yusuf ERBAY * Düşleri silen gece Perdeler önümü Ezberlediğim ufka Dökülür şarap / Gündönümü…   (Benzi solar vaktin Eriyip kaybolur Sıradaki damla)   -Eli kanlı hayat Suya verir günümü…

Fotoğraf: Yusuf Erbay Yusuf ERBAY * Kaf Dağında nöbetim Işığın kefareti Bulutlarda kulübem Tüfeğim atlas düşten…   Bıkmadan aynı kaya İçimde yuvarlanır, Postallarım tık nefes Çıkıştan ve inişten…   Çekilir akşam sabah Gökyüzüne yüreğim On binlerce yıl evvel Nasıralı dervişten…

YUSUF ERBAY* NARDUGAN Kar tutmuş Akçamdan; - gönlümün tam ortasındaki hayat ağacından- kaldırımlara dökülen soğuk, ince damarlarına süzülüp şehrin, parlak camları buğuluyor. Kılıcını çekmiş keskin karayel, şaha kalkmış kısrağını sürüp geceye, yalnız yolcuya meydan okuyor. Bir açılıp bir kapanan dalgalar, boğazda lacivert resimler çiziyor. Mavi hanımelleri, beyaz zambaklar, art arda yıkılıyor kıyı boyunca. Kara karışıp eriyor dünyanın çilesi, denize inip kalkıyor belirsiz kana

YUSUF ERBAY * Duyular, insana kendilerini hatırlatmaya karar verdiler. Ne kadar önemli olduklarını sıkça unutan insanı sorgulamaya karar verdiler. Etrafını sardılar ve yüksek tondan konuşmaya başladılar. “Ben olmazsam senin için hayatın renkleri yok”, dedi görme duyusu. Renksiz bir dünyada kim yaşamak ister ki? Mavileri, yeşilleri göremezsin. Sarı çayırların salındığı tepeleri, denizleri göremezsin. En acısı sevdiklerini göremezsin. Dahası göremediğin için belki de hiç seveme

YUSUF ERBAY * Açılış 1 "İyya ke na'büdü" bir tılsımdır, Yatsıyla şafak arası. Çözülür yakazada, Işığın izi, şüphenin karası. -Karışırım suallere, cevaplara.   2 "İyya ke nestain" bir mevsimdir, Sonbaharla kış arası. Yaslanır son yokuşa, Sarının hüznü, toprağın karası. -Karışırım bir varmışa, bir yokmuşa.   3 "Sırat-ı müstakim" bir soluktur, Yürekle kafes arası. Gözümün nurunda söner, Varlığın alaca karası. -Karışırım yeryüzüne, gökyüzüne.

Resim: Yusuf Erbay Lâmelif   nefesin lâ suretin elif ahirin yalnız… kendini okur kendi sesin levhada mahfuz…   (birlikte ateşte korduk suda zerre toprakta kurşun)   -neden açıldı kafes? habersiz salındı can pençelerinde kuşun soru mu bilinmez dua mı? lâmelif duruşun…

YUSUF ERBAY * Evvel zaman / Kalbur saman içindeyken Her şey, Başka bir şey içindeyken… Rüyamın içine bir Derviş doğdu. -Âdem gibi anasız doğdu…   Develer tellal / Pireler berber iken. Her şey, Başka bir şey iken… Başka hiçbir şey olmayan Derviş büyüdü.   (Gitmekle kalmak arası Peri kanadına sığan Arpa boyu yaşamında Yalnız yürüdü…)   Gün batmazdı gezdiği ufukta Kulun bildiğini gizliyor şimdi Ayrılık hummasında Derviş Nazarı yaprak döküyor Gidişi kar kokusunda…   -Çaresiz / ma

maviADA'nın ilk basılı dergisi KimseSİZ' in kapağı,   2002 KimseSİZ Sayı 1 YUSUF ERBAY * Kendinden başka kimseyi önemsemeyenlerin, kendinden başka kimseyi sevmeyenlerin kaderidir bu. Bir gün kendinden başka kimseyi özlememeye başlarlar. Kendini özlemeye başlayan insandan bahsediyorum. Kendini arayandan değil. Arayan bulur ya da bulamaz. Kendini özlemeye başlayansa, iflah olmaz. Özleyeceği olmayan insan, dönüp dönüp kendini özlemeye başlar. Her seferinde yeniden, her seferinde

YUSUF ERBAY * eski evlere yeni çatılar çatardım / şiirlerimde eski kuşlara yeni kanatlar takardım.   -eski saatlerde yeni vakitlere bakardım…   şimdi fazladan bir gökyüzü var / elimde ziyadesiyle dağlarım tepelerim var vadileri dolduran coşkun ırmaklarım kıyısından taşan denizlerim var   fazladan bir mehtabım var / üstelik ışığında dans edeceğimiz… *FOTOĞRAF: Yusuf ERBAY

Yusuf ERBAY * bu ayaküstü tanışmalar öldürecek beni iç geçirmeler / burukluk ve nâdir bakışlar…   bu hatırlamalar dalgın yürüyüşler akşamüstleri öldürecek bu yangın şehrin camları…   “görüşürüz” / fakat ne zaman bu ayrılışlar öldürecek beni alışılmış / umursamaz selamlar…   bu hayat bazen her şeyim benim dışımdaki her şey bazen öldürecek beni bu tanıdıklar…

FOTO: Yusuf ERBAY   Yusuf ERBAY * Gölgeli kent / sarı yüzler İkindiyle akşam arası Yere düşüyor ekmek kavgası Kimse gülmüyor hesapsız Herkesin dilinde mahpus Kendi köyünün havası…   Boğazda kar köpükleri İkindiyle akşam arası Dalgadan taşıyor bir taka Ardına sığmıyor martı sürüsü…   -Dokunsan yıkılacak asma köprüler Üflesen sönecek fener lambası Bir bulut balıklara değiyor Siyah beyaz iki deniz arası…

Foto: Yusuf Erbay Şehir ve Gölgeler 1. bu şehir aslında yok çoktan silinmiş resim gördüğüm çizgiler gülün gölgesi…   yaldızı dökülmüş fener şehrin boğuk sesini çekip damarlarına ışığı gizliyor…   savrulan suyun nefesi tenime çarpıyor / üşüyorum… bu hayat aslında yok gördüğüm yalnızca gülün gölgesi…

Yusuf ERBAY'la SÖYLEŞİ * ŞENOL YAZICI * " insanın sılası çocukluğudur. " Yazarların bir sınıfı bir aitliği yoktur derler. Çok farklı köken ve kültürden yazar çıkabilir, eğitimle, donanınla da çok ilgili değildir. Ecevit gibi başbakan, Yaşar Kemal gibi ortaokul terk bir çoban ya da benzeri olabilir. Ne var ki çok vali yazar olduğunu sanmam. Çünkü emir komuta zincirinin tepesinde oturan bir insanın yazarlığın naifliğine ve muhalifliğin ruhuna alışabileceğine çok ihtimal vermem