Zaman Çatılmadan Henüz Arafta Asılıydı Sual…

Yusuf ERBAY

*

Geçmişin zırhlı kapısından

Umudun tül perdesine

Dönüp durmaktayım / biçare…

Söz etmiyorum baş eğmekten

Umurumda değil saf gerçek

Ne gözlerimi kısıp sinsice

Ne gönlümü saklıyorum hayalde…

-Gurbette sayıyorum kendimi,

Oysa yurdum yok / biliyorum…

Dağın çelik heybetinden

Denizin yumuşak göğsüne

Uzanan çayırlarda özgürce

Tadına varıyorum sürgünün…

Neşeyle güldüğüm nadirdir,

-ya tevazu ya istihza ya melâl-

Yeni sözlere sığmıyor mekânım.

Gam ile sürur arasında,

Yurdumu araf belledim…