top of page

UNUTULMAZ BİR TANIŞMA

41 dakika önce
2 dakikada okunur

 



Saadet Uygur Erdoğan



ÖYKÜ


Küçük tekneleriyle balıkçılık yapan iki arkadaş; kış ortasında ağ atmazlardı. Onun yerine Edremit Körfezi Ören koyuna kürekle çıkar; dere ağzına yakın kıyıya, birkaç kere serpme atıp toplarlardı. Az da olsa ağlarına küçük istavrit, izmarit, sardalya gelirdi.


Parakat dedikleri sepete dizili, kırk dokuz iğneli oltaya, yakaladıkları küçük balıkları yem olarak takarlardı. Gün batımıyla kıyıdan on sekiz, yirmi metre öteye parakatı denize döşerler ve şamandıra bırakıp dönerlerdi.


Sabah hava ışıyınca denize açılır, oltaları sıralı toplarlardı. Hiçbir gün elleri boş gelmezlerdi. Ufak tefek para etmeyecek balıkları paylaşır evlerine götürür; levrek gibi büyükleri hemen lokantalara satarlardı.


Ocak ayının ilk günleriydi; akşamdan parakatı döşediler. Geceden hava ayaza kesmişti; o sabah hava çok soğuktu. Şamandıraya yaklaştıklarında, az açıkta ne olduğunu anlayamadıkları büyükçe beyaz bir şey duruyordu. Hemen o yana kürek çekip iyice yanaştılar. En az tavuk kadar, tanımadıkları bir kuş. Gövdesinin yarısı denizin içinde batmak, ölmek üzere… Ediz bir hamlede iki eliyle onu kavrayıp teknenin arkasına bıraktı. Baş altından bulduğu bezlerle iyice kuruladı. Hiç hareket etmiyordu, ama gövdesi ılıktı. Bir anlık gözlerini araladı, bal sarısı iki çizgi göründü ve yeniden kapandı.


Dağda ormanda alaca renkli puhuya; bacada ağaç kovuğunda beyazlı kahveli kukumavı görmüşlükleri vardı. Bu baykuş bembeyazdı, hem de bildiklerinin en irisiydi.


Parakatı topladılar, ufak tefek bir yana; her biri bir kiloyu geçen üç levrek vardı. Kıyıya demirlediler, Aykut balıkları satmaya götürdü. Ediz beyaz baykuş kucağında hızlıca eve geldi.

‘Çocuklar balkon kapısını açın, çok yaklaşmayın. Annenizden eski havlu bez isteyin. Bir yerlerden mukavva kutu bulun’ dedi.


Elinin altında kıpırdamadan duran bu beyaz kürklü canı ağır ağır kuruladı. Koyu renkli kıvrık sert gagası ve gözleri kapalıydı. Üstü tüylerle kaplı ayaklarını kurularken; kurtarıcısına zarar vermemek için güçlü pençesini, kancalı tırnaklarını içine çekti.


Yeni bir havlu ile kanatlarına dokunulduğunda, onları yavaşça iki yana açtı. Kurulama işlemi bittiğinde yeniden kapattı. Sonunda bal sarısı gözlerini aralayıp hepsine ışık ışık baktı.

Getirdikleri bir kap sudan doya doya içti. Önüne koydukları birkaç lokma kıymayı, çekinerek gagaladı. Ediz baba yeni misafiri mukavva kutuya yerleştirdi. Kutunun açık tarafını salondan görünecek duruma getirdi. Kapıyı kapatıp hep birlikte içeri girdiler. Bütün gece gidip gelip baykuşlarına camdan baktılar.


Sabah erkenden uyandıklarında kuşları uçup gitmişti, Sevinçleriyle ayrılık üzüntüsü birbirine karışmıştı.


Akşam olmuş, perdeler çekilmiş aile bir araya gelmişti. Dışarıdan   yumuşak ıslık gibi ritmik bir ses geliyordu. Hızla perdeler, kapılar açıldı. Hepsi kendini dışarıya attı: Beyaz baykuş bütün görkemiyle gelip, çatıdan çıkan oluğun üzerine tünemiş ötüyordu: ‘Uhha, uhu, huh...’ diye diye.


‘Baba sana   teşekkür etmeye gelmiş.’

Biraz daha ötüp yine gitti.


İki akşam aynı saatlerde geldi, bakıştılar, kısa konserini sundu, bir daha gelmemek üzere uçup gitti.



*

2025

 

 

 

                                                                                              


Yorumlar


bottom of page