SEVMENİN EN DERİNİ

ASIM ÖZTÜRK

*

-Şiirevi-

Eksilmeden yaşamak

İnsanla, ağaçla, çiçekle

Çoğalıp duran seslerin sevinciyle

Dokunmanın o sonsuz doyumuyla

İzlemek emeğin günlerini, gecelerini sözcüklerle,

Yazılanlardan hiç uzaklaşmadan

Çayır çiçeklerinin arasında,

Kanatlarını güneşin ışıklarıyla yıkayan kelebek,

Sorumlu bir arı gibi renklere seslenircesine

Sağları, dorukları bilmek,

Sevmenin en derindeki içtenliğini görerek,

Kapıların önünde bekleyeni

Muştulu yüzlerle karşılamak,

Yenilmeden, yıkılmadan gelen günlerin içinde,

Suyu tanır, ırmağı bilir

Yaşama öyle içten tutunarak,

Sende olanı vermek, çoğaltmak

Sözcüklerin dilindeki balla seslenebilmek,

Kurak düzlüklerde büyüyen dikenlerin

En güzel çiçeklerini açtığını görerek,

Salıvermek üstüne arıları,

Büyük bir coşkuyla patlayan tomurcuğun

Gökyüzüne bırakıvermek kanatlarını,

Uzaklardan yağmurun habercisi

Kara bulutların sesi duyuluncaya dek.

ASIM ÖZTÜRK

12.6.2022

9518