KANATSIZ ANILAR
- Asım ÖZTÜRK
- 6 dakika önce
- 1 dakikada okunur

ASIM ÖZTÜRK
*
-Eski Datça- Orhan’ın Kahvesi-
Erken sularıydı yazın
Uçarı bulutlar çekip gitmiş dağlara
Mavi kanatlı göklerde süzülürken,
Yıllar sonra yine oturduk Orhan’ın Kahvesi’ne
Taşlar mı uzun yaşıyor
Taş duvarlardan sarkan begonviller mi?
Sormadım kimseye,
Dağılmış kanatlarıyla anılar
Sular gibi akıp gitti taşların arasından,
Eski Datça’da yaşlı bir dut ağacı
Eğip gölgelerini yolları büyütüyordu kollarında,
Gidenlerin ardından seslenmeden
Acısıyla, sevinciyle;
Yaşlı gövdeleriyle yaşlılar
Kıyıya çekilmiş sandallar gibi,
Salıvermişler zakkum kokularını yamaçlardan
Denize doğru,
Açık kalan mavi pervazlı pencerelerde zaman,
Yollardan geçerken seslensen
Başını uzatıp bakar,
Su yeşili iki çift göz, elleri badem çiçeği kokulu,
Ne çok toprağa, ağaca, denize söylemiş
Ayrılıklarını,
Çağırsan seslensen bir yudum çay sıcaklığında
Neyi konuşsak, herkes kendini çoğaltıyor anılarında.
ASIM ÖZTÜRK
20.5.2022
















































Yorumlar