İstanbul’un Sesinde Sitem

YUSUF ERBAY

*

Öyle durma karşımda, hatırlatma kendini

Bana İstanbul deme!

İstanbul’un saçları taralı, gözleri mahmur ayrılık.

Al denizde yıkıyor ayaklarını, kış kıyamet buz gibi.

İstanbul’un hatırı kırık, sesinde sitem, bakışı nemli.

Yalnızlığa düşüyor her akşam eski sevdalar.

Aramaz olmuş İstanbul’u nihavent bir şarkılık.

Sarhoştur boğazda yalpalayan mehtap,

Uykuyla uyanıklık arası hayalimiz.

Saymakla bitmez özlemin bu şehirde,

Dağılmış kuşluk sularına, yokmuş gibi kaçamak.

Geziyor hâl-i yakazada belli belirsiz

Günde beş vakit yalnızlık.