DİSTOPİK NAZİRE

Fotoğraf: Yusuf Erbay

YUSUF ERBAY

*

-Şair Şenol Yazıcı’ya…-

Gök soğuk / toprak soğuk / su soğuk

Bitmez bu karakış

Düşse de cemre…

(Yeri yoksa zulmün dört kitapta

Susan dilsiz şeytansa

İsyan etmeli / sessizlere…

Erdemsizlere)

Fırtına dinse de birden

Beyaz giyse de kardelen

Başlamaz düğün

Ay büyürken gördüğün

İnce kılıçtan sızan

Boynu bükük gölgesi

Salkım söğütün…

(Yelesiz atlar koşar

Göçenlerin yasında

Geceyi bekler zaman

Uçurum kıyısında…

Kuytuya yalnızlık düşer

Yokluk kucağına suların

Dört nala gelir kıyamet

Terkisinde orduların…)

Avutma ezik yürekleri

Hoş görme eğik başları

Ulu çınarlar gibi dikil

Ve parlatıp köklerini

Cemreler düşerken

Yeryüzüne daldır…

-Ay büyürken sevgilinin göğsünde

Ateş böcekleriyle yoldaş

Karanlığa başkaldır…

-Bu şiir Şenol Yazıcı'nın CEMRE şiirine nazire olarak yazılmıştır.-

*

NAZİRE:

Nazire, özellikle Divan edebiyatında yaygın olan bir şiir geleneğidir ve kelime Arapça "eş, değer" anlamındaki nazir kökünden gelir. Bu tür şiirlerde, şair sevdiği veya örnek aldığı bir şiire karşılık, aynı ölçü ve uyum kurallarına uyarak yeni bir şiir yazar .

Nazire yazmak, hem yazan hem de yazılan için bir onur ve takdir göstergesi olarak kabul edilmiştir