Acıyın

YUSUF ERBAY

*

Yalanla başı belada olan gökteki hale acıyın!

Cahille başı belada olan Ehl-i Kemale acıyın!

Acıyın doğmak zorunda olana, acıyın yaşamak zorunda olana.

Zulümden başka bir şey biriktirmeyene acıyın!

Yediğinden fazlasına mahkûm, giydiğinden fazlasına hamal,

Paylaşmak için ayak direyene acıyın.

Acıyın yatağına huzursuz yatana,

Şafak uykusuna doymadan kalkana,

Bölüşmenin huzurunu bilmeden ölene.

Bıraktım günahıma yoldaş olan günahları,

Bir çocuk yalanı yetti davama,

Ekmeksiz anaların, susuz babaların,

Evlatlara bakışına acıyın.

Bıraktım kendi günahımı, bıraktım senin günahını.

Kim haklı, kim haksız ne önemi var?

Madem ki, mahşer bu dünyaya kurulmuş,

Madem ki, mahşere gözcü tutmuşlar beni,

Madem ki, dil çaresiz, kulaklar sağır,

Ve madem ki, yetim hakkı yeniyor,

Kıyama kalkışmayan namazlara acıyın