Acayip Kalabalığız

Yusuf ERBAY

*

Deniz, bulutlar, günbatımı,

Bir de misafir gemi geldi

Demir attı, yatıya kalacakmış…

Işıkları örtüyor gökyüzü

Kandillerini yakıyor

Ağaçlar gece nöbetinde

Kuşlar dallara sarılmış

Şafağı bekliyor.

-Ben şafak sayıyorum

Kaç kaldığını söylemiyorum kimseye

Mecburi hizmetim bittiğinde

Eve döneceğim.

Annemin yolumu gözlediği

Pencerenin altından süzülüp

Kapının eşiğine yüz süreceğim.

Ana kokusu toprak kokusuna karışacak

Ben kalabalıklara karışacağım

Selviler altında mahşeri bekleyen

Susmuş kalabalıklara…