ŞENOL YAZICI * Boş Tabak Hikayeleri En zorlandığım yer burası: Bir etkinlik sonrası o etkinlik için bir şeyler yazmak dersem eksik olur, davet edildiğim bir etkinlik için yorum, değerlendirme yazmak beni kilitliyor... daha doğru. Oysa davetsiz gittiğim, herkese açık etkinliklerde bu hali görmüyorum. Hatta onlarda bir beni ilgilendirecek bir parıltı bir ışık görürsem nasıl hevesle yazıyorum ben bilirim. Aslında nedeni biliyorum da dilim varmıyor demeye. Ben davet edildiğim et

B. Traven (1882?, 1890?- ö.26 Mart 1969 Meksiko) Kitaplarının asılları Almanca veya İngilizce basılmış olan, hakkında kesin olarak pek az bilginin bulunduğu yazarın takma ismi. Gerçek adı, milliyeti, doğum yeri ve tarihi bilinmese de bir süre Meksika'da yaşadığı kesin olarak bilinmektedir. En önemli eseri olarak kabul edilen 1927 tarihli Altın Hazineleri bu ülkede geçmektedir. Hayatı Traven'in hayatına dair neredeyse her bilgi tartışmalıdır. Yazarın gerçek kimliğiyle ilgili

Muhsine ARDA & Tarık GÜNERSEL “Dünya Şiir Günü bir Dünya Şiiri günüdür.” * Şiir Uzayı’nın Muhsine Arda tarafından düzenlenen Dünya Şiir Günü etkinliği 21 Mart günü Bursa’da Adranos Hotel’de yapıldı. Etkinlik için Antalya’dan gelen Tarık Günersel bu özel günün tarihçesini 1996’dan başlayarak anlattı. Seksenin üzerinde katılımcıyla şölen yaşandı. Şiirlerin yanı sıra PEN Şiir Ödülü’nü kazanan Hidayet Karakuş’un Dünya Şiir Günü Bildirisi de okundu. Tarık Günersel “Dünya Şiir Günü

Şenol YAZICI * -Şiir: Şenol Yazıcı, Uyarlama: maviADA Seslendirme: Şenol Yazıcı- An, o andır; Buz çözüldü çözülecek, Nevruza iki adım var. Düşer göğün mavisine bir ışık, Açılır kör gözü yalnızlığın... Öyle bir kimsesizlik başlar ki bedeninde, Yanarsın ürpererek... Gözlerin... Kundakta cami avlusuna terk edilmiş sokak çocuğu, bir yavru kedi; bir keskin ustura... ve aç... Yol çeker gibi bakar. Uzar sessizlik... Ev, dört duvar, Üstüne gelir, sığmaz olursun. Bildik öyküler

foto: y.er bay Yusuf Erbay * Bana rastladığınız yoldan geçmedim Yaprağını saymadım papatyanın Kokladığınız gülü sevmedim…   (Benden sabıkalıymış diyorlar, Gençliğimle hiç tanışmadım…)   Hasret çekmiyorum / uykularım kaçmıyor Sabahlar çalınmıyor evimden Duyulmuyor yalanlarınız…   İyi ki yoksunuz / hiç olmadınız.

TARIK GÜNERSEL * Kutlarım; başardın Doğum sancılı oldu Doğurdun yokluğumu Kutla, uzak bir odada beni unutuşunu Kutla beni: elimden geleni yaptım Yıpranma diye; baktım Uzaklaşıyordu sesin; bıraktım Kutlayalım birbirimizi; başardık İşte her şey normal şimdi Yağmurda belirsiz bir yara izi TARIK GÜNERSEL 27 Haziran 1953 günü İstanbul’da sanatsever bir ailede dünyaya geldi. Şair, öykücü, aforist, denemeci, librettist, çevirmen, dramaturg, oyuncu ve yönetmen olarak opera, tiyatro,

RESİMLER: Yapay zeka, maviADA -Maviler giyen heybetli kısa adama… Mindiloğlu Mustafa’ya…- Yusuf ERBAY * 1. Mavi giysili dostum Kuyumculuk yapardı Bir dağ kasabasında Sohbetlerden arta kalan ikindilerde…   Bense, vakti dolunca gidecek Genç bir vazifeliydim sadece Ateş almaya gelmiş orman güllerinden…   Akşama doğru / haftada üç gün Gedemen tepesine yaslanıp Sisin kapattığı fakir kentin Zengin ormanlarını seyrederdik…   Göğe bakarak anlaşırdık / çokça Hayretle izlerdi ağaçlar

Son Kumaş * Görmedim ilham atını Ben bu şiir sanatını Bir deli kızdan okudum Sanatı öğretti bana Ben de bu tezgahtan ona Türlü kumaşlar dokudum Altı buçuk yıl emeğim Gönlüm, elim, gözbebeğim Eskidi sırtında bütün Tam gözü doldurduğu gün Sevgiden almış gibi hız Ansızın evlendi o kız İstedim ünler salacak Bir yaman örnekli duvak Örmek o ruhum geline Ay ışığından bir ipek Gamla beraber bükerek Taktım ömür iğnesine İğneyi ilkin derime Sonra çürük gözlerime Saplayarak, titremeden

YILMAZ GRUDA * tuhaftır: adamsız bir sonrada yaşıyoruz kimseler kımıldamıyor ışığa hep aynı mısraı okuyorum bıkkınlığında kahrın: saadet...

*  Niyazi UYAR Kazandın bu savaşı, Kazıyıp geçtin yeşili, Kazıyıp geçtin maviyi, Karşı duran insana, Mahlukata Savaş açtın…   Al senin olsun, Kara, kapkara bir tabiat, Al senin olsun, Kirli, kipkirli bir deniz, Al senin olsun, Para pul, mal mülk Al senin olsun.   Ne kaldı ki, Kuruttun sevgiyi, Yok ettin, Yeşili maviyi, Al senin olsun Oğulsuz uşaksız Bir dünya. Biz gidiyoruz, Biliyoruz,  Tez zamanda sen de geleceksin, Sana da kalmadı, Sana kalmayacak bu dünya. Al senin olsun,

Nurten B. AKSOY * BÜLBÜLÜ ÖLDÜRMEK ve TESPİH AĞACININ GÖLGESİNDE Yıllar önce, çocukluğumda okuyup unuttuğum, ama zihnimin bir köşesine yerleşmiş bazı kitaplar vardır, bazen bir sahaf dükkanında ya da eskicinin tezgahında rast geldiğimde, birden yüreğimi hızla çarptıran. İşte o an eski bir tanıdığa rastlamış gibi heyecanla o kitabı elime alıp sarılırım ona. Bir yıl önceydi, bir sahafın kapı önü tezgahında rastladım Harper Lee'nin BÜLBÜLÜ ÖLDÜRMEK kitabına. Şöyle bir elime al

A. KADİR * Beni bir dağ başında böyle yapayalnız kodular, rüzgarlara, kuşlara, bulutlara yakın, senin etinden, tırnağından ayrı, senin kokundan uzak. Benim güzelim, benim ceylan bakışlım, benim kafamın ateşi, yüreğimdeki. Mümkün mü şu anda rüzgar olmak, kuş olmak, şu anda üç dört portakal almak, getirmek sana, sana tuzlu badem, kabak çekirdeği. Şu anda hiçbir şey mümkün değil. Şu anda her şeyden ayrı, her şeyden uzağım ben. Şu anda sadece yalnızlık ve kahır. Hayır, güzelim, h

İstanbul dünyanın en güzel ama yaşaması en zor ve belki en kadersiz şehri. Asırlardır doğal afetlere, saldırılara, işgallere, savaşlara maruz kalmış, ama hep direnmiş ve yaşamaya devam etmiş. Şairlerin, yazarların gizemli şehri olarak şiirlere, şarkılara ve daha nice sanat eserine ilham kaynağı olmuş. Deniziyle, tepesiyle, erguvanlarıyla ve her gün bağrına saplanan hançerlerle yaşamaya devam etmiş ve ediyor. Özellikle son dönemlerde üst üste yapılan beton saldırılarıyla yaral

Fotoğraf: Y. Erbay YUSUF ERBAY * Boşlukta uzayıp tüten selvinin Gece kaybolan saf gölgesini Siper edip sarı sürgün ışığa Kendince yaşayıp kendince göçen Ölüleri aramaya çıktığım bu akşam Uğramayacağım tek yer mezarlıktır…   Sağır dilsiz mermerlerin özünden Çatlayıp yürüyen asi damara Hasretle kavuşup kutlu yolunda Günah korkusuyla yakarıp duran Korkak çağrılardan kurtulacağım…   -Tanrıyı aramaya çıktığım bu şafak, Sığınmayacağım tek yer tapınaktır.

Yusuf Hayaloğlu'nun Bir Anka Kuşu Şiirinin Tematik Çözümlemesi * ASİYE ARSLAN YAZICI * Anka Kuşu, ölümsüzlük ve yeniden doğuşu simgeleyen efsanevi bir varlık olarak, ÖLÜMDE BİLE BİR UMUT metaforuyla birçok kültürde farklı hikayelerle karşımıza çıkar. Anka kuşu, genellikle devasa ve görkemli tüyleriyle tasvir edilen, kendi küllerinden doğma özelliğiyle bilinen efsanevi bir kuştur. Arapça kökenli "Anka" kelimesi, "yüce" veya "büyük kuş" anlamına gelir. Efsaneye göre bilgi ağac

Bahar, yalvarırım çek git işine!.. Salma üstüme çiçeklerini, aklımı çelme!.. Her sabah çimenlerin çiyden ürpererek uyanıyor bahçemde; sonra güneşle oynaşıp tütsülenmiş gibi buğulanıyor. Ne zaman sokağa çıksam badem ağaçları salkım saçak çiçek... Kavaklar kıpır kıpır, ıslık ıslığa meltem... Kırda dayanılmaz bir kekik kokusu, toprakta türlü çeşit börtü böcek... Yapma bunu bana bahar, Böyle üstüme gelme... * * * Zaten damarlarıma zor zaptediyorum kanımı... Çoktan cemreler düşmüş

Niyazi UYAR * Çoluk çocuğa kavuştuk çok şükür. Yarın inşallah torun topalağa da karışırız(!) O zaman ne olacak unumuzu eleyip eleğimizi göğün en yüksek katına mı asacağız? Öyle. Ne yapacaksın, devran böyle. Sen de ben de bu düzene uyacağız; zaten uymayacağız desek bile uyduruyorlar adamı. Ne demiş çokbilmiş atalarımız: “Kırkından sonra azanı teneşir paklar” Öyle, evinden işine; işinden evine gidip geleceksin! Sonra ne der konu komşu? Ne der ahali, ne der amcan, ne der halan,

NURTEN B. AKSOY * Eserlerindeki kendine özgü şiirsel anlatımı, insan ve doğa betimlemeleriyle Türk Edebiyatının Homeros’u olarak nitelendirilen Yaşar Kemal; “Daha okuryazar olmadan işe şiirle başladım, Karacaoğlan gibi olma niyetiyle olacak. Sonra okula gittim, ilkokulda yaşlı halk şairleriyle çakıştığımı anımsıyorum. Hâlâ Kadirli’de bugünleri anımsayanlar var. İlk şiirimi söyledim ya, kötü bir şiirdi, Adana’da çıkan bir dergide yayımladım, on altı yaşındaydım. Sonra şiirleri

Yusuf Hayaloğlu * Yüzlerce soğuk namlu Üzerime çevrildi. Yüzlerce demir tetik Aynı anda gerildi! Anne, beni söğüdün gölgesinde vurdular. Öpmeye kıyamadığın, Dal gibi oğlun yere serildi... Üşüştü birer birer Çakallar üzerime. Üşüştü dört bir yandan, Göğsüme, ciğerime. Anne, beni leş gibi Yiyip talan ettiler. Teşhis edilmem için Parçamı koydular önüne... Ben bu acılar ülkesinin İnsana reva görülen Bütün acılarını tattım. Aç yattım, ekmeğime sabır kattım. Beni milyon kere dövdül

Beşiktaş Tramvayı * Bahçemdeki dut ağacı vurdu ince dallarıyla penceremin camına, bir Beşiktaş tramvayı geldi aldı beni, bir Beşiktaş tramvayı götürdü sana. Çemberlitaş, Şehzadebaşı, Saraçhane. Almışım parmaklarını ellerime, Beşiktaş tramvayında giderim yane yane. Terzi Adem, berber Ali, dikimaneden Emine teyze ve Makbule. Üç sarışın birader, Kapalıçarşı terlikçileri. Bir küçücük simitçi çocuk, levent bir hizmet eri. Hep iyi insanlar bunlar. Dert yüzü görmesinler. Eksik olmas