John Steinbeck (d. 27 Şubat 1902 - ö. 20 Aralık 1968), İRLANDA asıllı Amerikalı gerçekçi bir yazardır. Eserlerinde genellikle işçi yaşamını ve toplumsal sorunları dile getirdi. Gençliğinde bir zamanlar çalıştığı Salinas Vadisi, onun eserleri için vazgeçilmez bir mekândır. Yazdığı eserlerin her biri kült olmuş, çoğu sinemaya aktarılmıştır. Bir ailenin Oklahoma'dan Kaliforniya'ya göçünü anlattığı Gazap Üzümleri eseri ile Pulitzer ve Ulusal Kitap Ödülü'nü kazandı. Ayrıca edebiya

Niyazi UYAR * Sağlık Mahallesi, 180 Sokak’ın haşmetli bir ağacıydı fıstık çamı. Yol kenarlarına, kaldırımlara belediyelerin diktiği meyvesiz baharlık yazlık ağaçlara, ağaç dersek, fıstık çamına ne demek lazım gelir? Köpek adlı öykünün vukuu bulduğu mekânın hemen yanı başındaki iki katlı terk edilmiş viran evin yanında bir başka viran ev daha vardır, işte o viran evin bahçesindedir fıstık çamı. Eski evin, eski günlerinin mutluluğundan eser kalmamış, bir yalnızlık öyküsünün kon

YUSUF ERBAY* NARDUGAN Kar tutmuş Akçamdan; - gönlümün tam ortasındaki hayat ağacından- kaldırımlara dökülen soğuk, ince damarlarına süzülüp şehrin, parlak camları buğuluyor. Kılıcını çekmiş keskin karayel, şaha kalkmış kısrağını sürüp geceye, yalnız yolcuya meydan okuyor. Bir açılıp bir kapanan dalgalar, boğazda lacivert resimler çiziyor. Mavi hanımelleri, beyaz zambaklar, art arda yıkılıyor kıyı boyunca. Kara karışıp eriyor dünyanın çilesi, denize inip kalkıyor belirsiz kana

Mehmet Şamilof * Tarihler gösteriyordu dört ağustosu, Yanımda dost Sedefoğlu. İndik Kazancı yokuşunu, Döndük Kabataş’a doğru. Gündüz, dereceler otuz beşi gösteriyordu. Hava durumu sunucuları: -Dışarı çıkmayın, -Bol su tüketin, -Az hareket edin, diyordu. Yürüdük Kabataş’a doğru. Güneş batmış, Yıldız esiyordu Boğaz’dan Marmara’ya doğru. Herkes gidecekti evine, Trafik yoğun, Yayalar kırmızı ışıkta yeşilin yanmasını beklerken Sucu kız bağırıyordu: -Buz gibi su! -Sucuuu! -Su! Karm

METİN ELOĞLU * Bu dünya Sultan Süleyman’a kalmamış; Ama size kalacak Olur a, Sultan Süleyman bilememiş işini Ama siz bileceksiniz Şöyle sizinle beraber üç beş kişi Öte yanı kör dövüşü... Bir gün yaşamışsınız, ömrünüze bereket Akşam olmuş kendiliğinden Bir konağınız var dayalı döşeli Kapıda arabanız, oda oda mutluluğunuz Kadehte kuşsütü var, tabakta minare gölgesi… Biraz da aşk masalı ekleyin bu düzene Eklediniz mi Oh, yaşamak ne güzel şeymiş be! Güzeldir tabii… Şimdi bir de b

YUSUF ERBAY * Açılış 1 "İyya ke na'büdü" bir tılsımdır, Yatsıyla şafak arası. Çözülür yakazada, Işığın izi, şüphenin karası. -Karışırım suallere, cevaplara.   2 "İyya ke nestain" bir mevsimdir, Sonbaharla kış arası. Yaslanır son yokuşa, Sarının hüznü, toprağın karası. -Karışırım bir varmışa, bir yokmuşa.   3 "Sırat-ı müstakim" bir soluktur, Yürekle kafes arası. Gözümün nurunda söner, Varlığın alaca karası. -Karışırım yeryüzüne, gökyüzüne.

Şenol YAZICI * Bana Bir Sözcük Ver Sen gittikçe ıssızlaşır dört yanım. Zifir zindan bir gece kesilirim, Yıldızlarım korkar, kapar gözlerini... Üşür çocuklarım. Hani ağlamak bentleri zorlayan bir sudur, Bir kıl ustura dolaşır boğazında, ağlayamazsın... Bana bir sözcük ver ödünç; Seni anlatsın. Sen öyle dur yalnızlığım; Sen anam, mihenk taşım, O n sekizimdeki suretime takılmış, topal çerçiden kalma, kenarı kır

* (30 Eylül 1207 - 17 Aralık 1273) 13. yüzyılda Afganistan'da doğmuş, Moğollardan kaçarak Anadolu 'ya gelmiş ve Konya'da yaşamış bir Fars tasavvufçu , ilahiyatçı ve Sufi bir mistik şairdir . Mevlânâ'nın etkisi ulusal sınırları ve etnik ayrımları aşar: onun manevi mirası son yedi yüzyıldır İranlılar , Tacikler , Türkler , Yunanlar , Peştunlar , Orta Asya ve Hint Yarımadası Müslümanları tarafından büyük ölçüde takdir edilmektedir. Şiirleri dünya dillerinin çoğuna geniş

Nurten B. AKSOY * Asırlar öncesinden bugüne seslenen bir bilge kişi, öğretileri tüm dünyayı dolaşan, sözleri dillerden hiç düşmeyen bir mutasavvıf. Gel, gel, ne olursan ol yine gel, İster kafir, ister Mecûsi, İster puta tapan ol yine gel, Bizim dergahımız ümitsizlik dergahı değildir, Yüz kere tövbeni bozmuş olsan da yine gel… Dizelerini ezbere bildiğimiz; ama bir türlü hayata geçiremediğimiz, hâlâ insanları “sen, ben, o” diye ayrıştırırken, her 17 Aralık'ta Şeb-i Arus denilen

GRİMM KARDEŞLERDEN BİRİ * Wilhelm Karl Grimm (d. 24 Şubat 1786, Hanau - ö. 16 Aralık 1859, Berlin), Alman edebiyatçı. Alman Dili ve Edebiyatı bilimcisidir. Alman hikâye ve efsanelerini derlemesiyle tanınır. Biyografisi ve eserleri kendisinden bir yaş büyük abisi Jacob ile benzeşik olduğu için her daim Grimm Kardeşler olarak anılmıştır. Yaşamı Wilhelm Grimm gençliğini babasının 1791 yılında memur olarak atandığı Steinau’da geçirmiştir. O da kardeşi Jacob gibi Kassel’deki Fried

Oğuz Atay genç yaşta trajik ölümüyle üniversite camiasında derin bir acı yaratır, bu da doğal olarak sansasyonel bir ün getirir, kitaplarına ilgi artar. Kuşkusuz övgüde tevatürü de artırır. Kemal Tahir, Tarık Buğra, Orhan Kemallerin hala yaşadığı, Yaşar Kemal'in rakipsiz fırtına gibi estiği o yıllarda romanda "ihtilal yapan" yazarın Tutunamayanlar kitabını hocalarımın önerisiyle fakülte yıllarımda alacak, ama okuyup bitirmeyi başaramayacaktım. O gün bugündür de o kita

Mehmet ŞAMİLOF * Trabzon’un yağmurlu bir akşamında, Kadir Öğretmen kitaplarla çevrili masasında, bir tarih kitabındaki gözden kaçmış bir hatayı düzelten notunu kenara yazıyordu. Parmakları eski ciltlerin tozuna bulanmıştı, ama zihni pırıl pırıldı. Üst raftaki bir kitabın, yıllar önce İstanbul’ta bir sahafla sohbet ederken aldığı kitap olduğunu hatırladı. Hafızası bir kütüphane gibiydi; her raf, her satır, her dipnot yerli yerindeydi. Ama bu kütüphanenin kapısı, ondan başkasın

CEMAL SÜREYA * Sen kalkıp gidiyorsun. Git. Gözlerin durur mu onlar da gidiyorlar. Gitsinler Oysa ben senin gözlerinsiz edemem bilirsin Oysa Allah bilir bugün iyi uyanmıştık Sevgiyeydi ilk açılışı gözlerimizin sırf onaydı, Bir kuş konmuş parmaklarıma uzun uzun oturmuştu Bir sevişmek gelmiş bir daha gitmemişti Yoktu dünlerde evvelsi günlerdeki yoksulluğumuz Sanki hiç olmamıştı Oysa kalbim işte şuracıkta çarpıyordu Şurda senin gözlerindeki bakımsız mavi, güzel laflı İstanbullula

Resim: Yusuf Erbay Lâmelif   nefesin lâ suretin elif ahirin yalnız… kendini okur kendi sesin levhada mahfuz…   (birlikte ateşte korduk suda zerre toprakta kurşun)   -neden açıldı kafes? habersiz salındı can pençelerinde kuşun soru mu bilinmez dua mı? lâmelif duruşun…

CEMİL MERİÇ * Alman tarihçilerinin dilinde kültür deyişi, daha önce var olan medeniyete çok yakın bir anlam kazanır. Bununla beraber bir takım ayrılıklar önerilir. Kültür, insanoğlunun fizik dünyaya, fizik çevreye söz geçirmek için sahip olduğu kolektif araçlar bütünüdür. Başka bir deyişle ilim, teknik ve uygulamalarıdır. Medeniyet ise insanın kendini inzibat altına alması, fikirce, ahlakça, ruhça yükselmesi için lüzumlu olan kolektif araçların tümü, güzel sanatlar, felsefe,

Gustave Flaubert, D: 12 Aralık 1821, Rouen, Ö: 8 Mayıs 1880, Croisset, Fransa Fransız romancı. Edebiyat eleştirmenleri tarafından modern romanın kurucusu kabul edilir. Flaubert'in Madam Bovary adli kitabından sonra   bovarizm  akımı oluşmuş ve psikolojide  tatminsizlik, memnuniyetsizlik anlamına gelen bir rahatsızlık olarak yer almıştır. Time  dergisi tarafından 2007 yılında açıklanan dünyanın en ünlü yazarlarına göre "Tüm Zamanların En İyi On Kitabı " listesinde, Lev Tolsto

William Butler Yeats * Yaşlılara göre değil bu ülke. Gençlik Kollarında biri birinin, şarkılarında Ağaçlardaki kuşlar (şu yok olan kuşak) Somon çağlayanı, uskumru dolu denizler, yaz boyunca Kanatlı veya kasaplık et yahut balık, Övgü düzer vücut bulan, doğan, ölen ne varsa; Hepsi o şehvetli müziğe tutulmuş, Yaşlanmayan aklın anıtları unutulmuş. II Yırtık pırtık bir palto sırtında bir çıtanın, Değersiz bir şeydir bir yaşlı adam, eğer El çırpıp şakımıyorsa ruh, ölümlü kıyafetini

ŞENOL YAZICI * Bir küstüm çiçeğidir, ergenliğe soyunmamış yalnızlıklar. Hem herkes, hem her şey olmaya hazır, hem hiçbir şey olmamaya kararlı, öyle kırılgan dururlar. Savrulan sarışın yapraklar gibiyken hayat Her ay büyür, her ay tutulur onlar. Ay vurur, büyür gece, Bir Kaş mavisi kadar korkunç güzel gökyüzü, Dünyanın çatısına gerili delik deşik bir örtü, Uzar, uzar, uzar… Belki şimdi, Sıyrılır yatağından, ki gün görmemiş karanlığ

Şenol YAZICI * Akrabamız olan Celal öğretmen bende bir hikmet görmüş olmalı ki yere göğe sığdıramıyordu. Annem ve babam, onun övgülerini duyup, simit satarak katkıda bulunduğum okul kütüphanesinden aldığım ders kitaplarının arasına saklayarak okuduğum kitaplarla olan derin ilişkimi görünce nasırlı elleriyle başımı okşar "vali olacak benim oğlum," derdi. Elimde değildi, gürültüyü duymak için kulak kabartır, açık kapıdan sokağa bakardım, o dediği, geçecek valiyi görür, neye

TALAT SAİT HALMAN * Yalnızlığı hiç bilmeyeceksin. Kuytular, tanrılarındır. Çağlar ve sınırlar ötesinden Sana hep seslenecek can çekişen kurbanlar. Hangi ıssızlığa varsan çağrışan açlar bulacaksın Başaklar sallanırken tâ uzaklarda Altın ve hayırsız, Yaşamak yorgunu açlar Bir kapkara iman gibi davet edecek Seni görkemli beraberliğine. Yalnızlığı hiç bilmeyeceksin Korkular, tanrılarındır. Bir ülkü uğruna kurban düşen yiğitler var: Can yoldaşı, kan kardeşisin onlar için Bir yaman