top of page
1/1074

REN’E ŞİİR

Yusuf Aksoy

*

Gelip geçenleri çok olur kıyılarından

bedenindeki ağır yükünü kimse bilmez

kimse bilmez nefes olduğunu

liman liman dolaşır ağrılarıyla

kirlenirken yaşam verdikleri

ahde vefa salt vicdana dairdir

bilinmez!


kalbe ilaç gibi gelirdi

Lorelei’ın çılgınca şarkıları

Main ve Ren’in suları kucaklaştığında

nehre saygı çağrısıydı belki şarkılar

saygıyı ganimet-i talan bilenler

arzularının kurbanı oldular

suyun bilinmez derinliklerinde


beton ve metal duvarlarla kuşatılan nehir

daha bir durgun akıyor son zamanlarada

balıklarının tümden öldüğü vakit

yerin ulaşılmaz dibine gizlenecektir


dolaşır Ren orta yerinde Almanya’nın

bir uçtan bir ucuna hayat verir

derin vadileri de aşarak düzler ovaları

yeşile bezer gözün aldığı muhtaç yerleri


kıyılarında babam da dolaşırdı

kâh coşar kâh susarak dolaşırdı

düşlerine küskün

memlekte hasret

anaya babaya ve kardeşe hasret

umuda yine de hep dosttu

gülerdi sessizce çocukları anlatırken


bu gittiğimde aradım babamın izlerini

Ren’e saygıyla seslendim

babamı tanıyorsun diye

yokluğunun sızısını duydu bence

durdu. hiç kımıldamaz oldu eli yüzü

sustu nehir, ben susunca yanı başında

griye döndü hava birden

nehre bakan gözlerim ıslandı

karardı gün durup dururken

gün ortası karanlık oldu babası gidene


yarım yüzyıl komşu oldu babam Ren’e

hiç incitmedi suyu ve hayat verdiklerini

nehir çok sadık bir dostunu yitirdi

izi izini bilenlerce hep takipte olacak

19 görüntüleme0 yorum

Son Yazılar

Hepsini Gör

Comentários


1/2