Masada Kimler Vardı

Su küllendi,

Yıkanmaz artık aydınlık

Akıp giden ışık kokusu

Kara gürültüyü ırmağın sorduğunu,

Taşın gülüşünden anladım;

Geçip giden yazdı

Pencereleri, sarı tarlalar gibi açık bırakılmış,

Başak ambarları,

Uykunun kanatlarıyla

Çakılların üstünden akan

Islak kirpikleri karanfil karanfil

Sırlı aynalara tutunurdu;

Yitip gidenden önce de

Onun dilinde hep özlem vardı

Budanmış aydınlıklara serili,

Yeni dokunmuş kilim kokusu gibi,

Elinin esintisini duydum

Gölgelenen asmalarla,

Çardakların altında;

Dün,

Konuşulanlarla dolu

Serin bir bardak duruyor

Mavi denizleri uzaklarda;

Ağlara takılmış

Mor bir geceyi örtünüp uyuyoruz,

Yaşlı bir tulumbanın avlusunda,

Acılar gerilerde kaldı,

İçlerine sözcükleri serip uyuduğumuz

Odalarda.

14.8.2008