Doğan SOYDAN * "Sabah sabah bu uzun yazı okunur mu!" dedim sonra da bir solukta okudum. 1960’lı yılların Hakkari’sini, yöre insanının o yıllardaki sefil yaşamını anlatan "ANAYASO" şiirinin öyküsüydü bu... Yazar Ramazan Teknikel yazmış. Anayaso şiirini yıllar önce ben de okumuştum ama öyküsünü bilmiyordum. İşte güne böyle güzel bir yazıyı okuyarak başladım ve kendimi şansı saydım. “Gün olur günden güzel” demem bundandır. Yazıyı okurken, 1975’te genç bir öğretmen olarak görev

Fotoğraf: Yusuf Erbay Yusuf ERBAY * Düşleri silen gece Perdeler önümü Ezberlediğim ufka Dökülür şarap / Gündönümü… (Benzi solar vaktin Eriyip kaybolur Sıradaki damla) -Eli kanlı hayat Suya verir günümü…

Eflatun Cem Güney (1896, Hekimhan, Malatya - 2 Ocak 1981), Türk öykü ve masal yazarı ve derleyicisi. * Hayatı Eflatun Cem Güney, geleneksel Türk halk hikâyelerini ve masallarını derledi. Kendisi de masallar yazdı. "Masalcı Baba" olarak tanındı. Sivas Sultanisini bitirdikten sonra, Konya Öksüzler Yurdu'na Türkçe öğretmeni olarak tayin oldu. Anadolu'nun birçok yöresinde öğretmenlik yaptı. Kuvâ-yi Milliye'nin yayın organı Öğüd gazetesinde görev yaparken, bir taraftan da İrşat de

ŞENOL YAZICI * -Günümüz insanının zoru var aklıyla ve aşkla; sorarsan her şeyi netleştirecek, akla dayalı köklerini bulacak... Bir de yaş haddi koymuşlar; 40'tan sonra emekli... Kimsenin deneyime filan metelik verdiği yok. Bana sordun mu? Oysa kitapta yeri var; seksenlik nineye bile her bayram soracaksın, ağzında dişin var mı? Karmaşık mı karmaşık, sermaye her şeye olduğu gibi aşka da ayar çekiyor; insan varolduğundan bu yana tek tanımı olan aşk, şimdi muz gibi, herkese gör

SERGEİ YESENİN * Elveda sevgili dostum elveda, Sen kökleri içimde uzanan.. Ayrılık yazılmış alnımıza İlerde gene karşılaşırız inan.. Elveda dostum, el sıkışmadan Sessizce.. Ne keder ne tasa gerek: Ölmek yeni bir şey değildir bu dünyada Ama yaşamak da yeni bir şey olmasa gerek. / Sergei Yesenin 1895 doğumlu YASENİN, devrim hayalleriyle büyüdü, ona hizmet etti, ne var ki uygulamalardan çok memnun kalmadı. Stalin döneminden önce sisteme yönelik eleştirilerini seslendirme

Fotoğraf: Yusuf Erbay Yusuf ERBAY * Kaf Dağında nöbetim Işığın kefareti Bulutlarda kulübem Tüfeğim atlas düşten… Bıkmadan aynı kaya İçimde yuvarlanır, Postallarım tık nefes Çıkıştan ve inişten… Çekilir akşam sabah Gökyüzüne yüreğim On binlerce yıl evvel Nasıralı dervişten…

FALİH RIFKI ATAY * Zeytindağı’nın tepesindeyim. Lût denizine ve Gerek dağlarına bakıyordum. Daha ötede, Kızıldeniz'in bütün sol kıyısı, Hicaz ve Yemen var. Başımı çevirdiğim zaman Kamame'nin kubbesi gözüme çarpıyor. Burası Filistin'dir. Daha aşağı Lübnan var; Suriye var; bir yandan Süveyş Kanalı'na, öbür yandan Basra Körfezi'ne kadar çöller, şehirler ve hepsinin üstünde bizim bayrağımız! Ben bu büyük imparatorluğun çocuğuyum. Çıplak İsa, Nasıra'da marangoz çırağı idi; Zeytind

Yaşar Nabi Nayır * Ayırma gözlerini gözlerimden bu akşam, Böyle saatlerce bak, böyle asırlarca bak. Gözlerine yavaşça yavaşça doldu akşam, Göklerin ateşini kalbime boşaltarak Benim içimde yaktı sanki gurubu akşam. Senin kirpiklerinde bir damla oldu akşam. Gündüzden gürültüden ve kainattan ırak, Akşamı seyredeyim bakışlarında bırak, Ayırma gözlerini gözlerimden bu akşam, Böyle saatlerce bak, böyle asırlarca bak. Yeşil çamlar altında uyuyor şimdi ada, Şimdi kımıldamıyor zaman b

John Steinbeck (d. 27 Şubat 1902 - ö. 20 Aralık 1968), İRLANDA asıllı Amerikalı gerçekçi bir yazardır. Eserlerinde genellikle işçi yaşamını ve toplumsal sorunları dile getirdi. Gençliğinde bir zamanlar çalıştığı Salinas Vadisi, onun eserleri için vazgeçilmez bir mekândır. Yazdığı eserlerin her biri kült olmuş, çoğu sinemaya aktarılmıştır. Bir ailenin Oklahoma'dan Kaliforniya'ya göçünü anlattığı Gazap Üzümleri eseri ile Pulitzer ve Ulusal Kitap Ödülü'nü kazandı. Ayrıca edebiya

Niyazi UYAR * Sağlık Mahallesi, 180 Sokak’ın haşmetli bir ağacıydı fıstık çamı. Yol kenarlarına, kaldırımlara belediyelerin diktiği meyvesiz baharlık yazlık ağaçlara, ağaç dersek, fıstık çamına ne demek lazım gelir? Köpek adlı öykünün vukuu bulduğu mekânın hemen yanı başındaki iki katlı terk edilmiş viran evin yanında bir başka viran ev daha vardır, işte o viran evin bahçesindedir fıstık çamı. Eski evin, eski günlerinin mutluluğundan eser kalmamış, bir yalnızlık öyküsünün kon

YUSUF ERBAY* NARDUGAN Kar tutmuş Akçamdan; - gönlümün tam ortasındaki hayat ağacından- kaldırımlara dökülen soğuk, ince damarlarına süzülüp şehrin, parlak camları buğuluyor. Kılıcını çekmiş keskin karayel, şaha kalkmış kısrağını sürüp geceye, yalnız yolcuya meydan okuyor. Bir açılıp bir kapanan dalgalar, boğazda lacivert resimler çiziyor. Mavi hanımelleri, beyaz zambaklar, art arda yıkılıyor kıyı boyunca. Kara karışıp eriyor dünyanın çilesi, denize inip kalkıyor belirsiz kana

Mehmet Şamilof * Tarihler gösteriyordu dört ağustosu, Yanımda dost Sedefoğlu. İndik Kazancı yokuşunu, Döndük Kabataş’a doğru. Gündüz, dereceler otuz beşi gösteriyordu. Hava durumu sunucuları: -Dışarı çıkmayın, -Bol su tüketin, -Az hareket edin, diyordu. Yürüdük Kabataş’a doğru. Güneş batmış, Yıldız esiyordu Boğaz’dan Marmara’ya doğru. Herkes gidecekti evine, Trafik yoğun, Yayalar kırmızı ışıkta yeşilin yanmasını beklerken Sucu kız bağırıyordu: -Buz gibi su! -Sucuuu! -Su! Karm

METİN ELOĞLU * Bu dünya Sultan Süleyman’a kalmamış; Ama size kalacak Olur a, Sultan Süleyman bilememiş işini Ama siz bileceksiniz Şöyle sizinle beraber üç beş kişi Öte yanı kör dövüşü... Bir gün yaşamışsınız, ömrünüze bereket Akşam olmuş kendiliğinden Bir konağınız var dayalı döşeli Kapıda arabanız, oda oda mutluluğunuz Kadehte kuşsütü var, tabakta minare gölgesi… Biraz da aşk masalı ekleyin bu düzene Eklediniz mi Oh, yaşamak ne güzel şeymiş be! Güzeldir tabii… Şimdi bir de b

YUSUF ERBAY * Açılış 1 "İyya ke na'büdü" bir tılsımdır, Yatsıyla şafak arası. Çözülür yakazada, Işığın izi, şüphenin karası. -Karışırım suallere, cevaplara. 2 "İyya ke nestain" bir mevsimdir, Sonbaharla kış arası. Yaslanır son yokuşa, Sarının hüznü, toprağın karası. -Karışırım bir varmışa, bir yokmuşa. 3 "Sırat-ı müstakim" bir soluktur, Yürekle kafes arası. Gözümün nurunda söner, Varlığın alaca karası. -Karışırım yeryüzüne, gökyüzüne.

Şenol YAZICI * Bana Bir Sözcük Ver Sen gittikçe ıssızlaşır dört yanım. Zifir zindan bir gece kesilirim, Yıldızlarım korkar, kapar gözlerini... Üşür çocuklarım. Hani ağlamak bentleri zorlayan bir sudur, Bir kıl ustura dolaşır boğazında, ağlayamazsın... Bana bir sözcük ver ödünç; Seni anlatsın. Sen öyle dur yalnızlığım; Sen anam, mihenk taşım, O n sekizimdeki suretime takılmış, topal çerçiden kalma, kenarı kır

* (30 Eylül 1207 - 17 Aralık 1273) 13. yüzyılda Afganistan'da doğmuş, Moğollardan kaçarak Anadolu 'ya gelmiş ve Konya'da yaşamış bir Fars tasavvufçu , ilahiyatçı ve Sufi bir mistik şairdir . Mevlânâ'nın etkisi ulusal sınırları ve etnik ayrımları aşar: onun manevi mirası son yedi yüzyıldır İranlılar , Tacikler , Türkler , Yunanlar , Peştunlar , Orta Asya ve Hint Yarımadası Müslümanları tarafından büyük ölçüde takdir edilmektedir. Şiirleri dünya dillerinin çoğuna geniş

Nurten B. AKSOY * Asırlar öncesinden bugüne seslenen bir bilge kişi, öğretileri tüm dünyayı dolaşan, sözleri dillerden hiç düşmeyen bir mutasavvıf. Gel, gel, ne olursan ol yine gel, İster kafir, ister Mecûsi, İster puta tapan ol yine gel, Bizim dergahımız ümitsizlik dergahı değildir, Yüz kere tövbeni bozmuş olsan da yine gel… Dizelerini ezbere bildiğimiz; ama bir türlü hayata geçiremediğimiz, hâlâ insanları “sen, ben, o” diye ayrıştırırken, her 17 Aralık'ta Şeb-i Arus denilen

GRİMM KARDEŞLERDEN BİRİ * Wilhelm Karl Grimm (d. 24 Şubat 1786, Hanau - ö. 16 Aralık 1859, Berlin), Alman edebiyatçı. Alman Dili ve Edebiyatı bilimcisidir. Alman hikâye ve efsanelerini derlemesiyle tanınır. Biyografisi ve eserleri kendisinden bir yaş büyük abisi Jacob ile benzeşik olduğu için her daim Grimm Kardeşler olarak anılmıştır. Yaşamı Wilhelm Grimm gençliğini babasının 1791 yılında memur olarak atandığı Steinau’da geçirmiştir. O da kardeşi Jacob gibi Kassel’deki Fried

Oğuz Atay genç yaşta trajik ölümüyle üniversite camiasında derin bir acı yaratır, bu da doğal olarak sansasyonel bir ün getirir, kitaplarına ilgi artar. Kuşkusuz övgüde tevatürü de artırır. Kemal Tahir, Tarık Buğra, Orhan Kemallerin hala yaşadığı, Yaşar Kemal'in rakipsiz fırtına gibi estiği o yıllarda romanda "ihtilal yapan" yazarın Tutunamayanlar kitabını hocalarımın önerisiyle fakülte yıllarımda alacak, ama okuyup bitirmeyi başaramayacaktım. O gün bugündür de o kita

Mehmet ŞAMİLOF * Trabzon’un yağmurlu bir akşamında, Kadir Öğretmen kitaplarla çevrili masasında, bir tarih kitabındaki gözden kaçmış bir hatayı düzelten notunu kenara yazıyordu. Parmakları eski ciltlerin tozuna bulanmıştı, ama zihni pırıl pırıldı. Üst raftaki bir kitabın, yıllar önce İstanbul’ta bir sahafla sohbet ederken aldığı kitap olduğunu hatırladı. Hafızası bir kütüphane gibiydi; her raf, her satır, her dipnot yerli yerindeydi. Ama bu kütüphanenin kapısı, ondan başkasın