İSTANBUL * Mehmet ŞAMİLOF * İstanbul’u sevmek, sadece bir şehri değil; onun iç içe geçmiş onlarca karakterini, her sokağının ayrı sesini ve her semtinin farklı sızısını da kabullenmektir. Bu deneme; Eminönü’nün kalabalığından Şile’nin rüzgârına, ata mirasından modern zamanın telaşına kadar 39 farklı ruhun tek bir mısrada buluşma çabasıdır. Şehrin her köşesine bırakılmış bir selam, kadim bir kente adanmış bir vefa borcudur. * Eminönü’nde başlar vapurun sesi Sultanahmet’te çök

Mehmet Şamilof * Tarihler gösteriyordu dört ağustosu, Yanımda dost Sedefoğlu. İndik Kazancı yokuşunu, Döndük Kabataş’a doğru. Gündüz, dereceler otuz beşi gösteriyordu. Hava durumu sunucuları: -Dışarı çıkmayın, -Bol su tüketin, -Az hareket edin, diyordu. Yürüdük Kabataş’a doğru. Güneş batmış, Yıldız esiyordu Boğaz’dan Marmara’ya doğru. Herkes gidecekti evine, Trafik yoğun, Yayalar kırmızı ışıkta yeşilin yanmasını beklerken Sucu kız bağırıyordu: -Buz gibi su! -Sucuuu! -Su! Karm