Furuğ FERRUHZAD * (5 Ocak 1935 - 13 Şubat 1967) * ve bu benim yalnız bir kadın soğuk bir mevsimin eşiğinde, yeryüzünün kirlenmiş varlığını anlamanın başlangıcında ve gökyüzünün yalın ve hüzünlü umutsuzluğu ve bu beton ellerin güçsüzlüğü zaman geçti zaman geçti ve saat dört kez çaldı dört kez çaldı bugün aralık ayının yirmi biridir ben mevsimlerin gizini biliyorum ve anların sözlerini anlıyorum kurtarıcı mezarda uyumuştur ve toprak, ağırlayan toprak, dinginliğe bir belirt

Simin Behbahani * Cîb-bor5 * Hîç dânî zi çe der zindânem?/Dest ber cîb-i cevânî bordem Nâz şostî ne be çeng âverde/Nâgehân sîyli-yi sehtî...