Endre Ady * Dün, sessizce geçip gitti Paris'ten sonbahar. Saint-Michel'e çıkan bir sokağı iniyordu Yürüyordu sıcaktan uyuklayan ağaçların altında, Kararlı, bana doğru geliyordu. Ağır adımlarla yaklaşıyordum Seine nehrine. İçimde ölmüş ormanların ateşi şarkı söylüyordu. Garip bir şarkı, acımasız, kan rengi Bana kendi ölümümden söz ediyordu. Yanıma geldi sonbahar. Bir şeyler söyledi kulağıma Saint Michel Bulvarı korkudan tir tir titriyordu Ve yol boyunca şen şakrak yapraklar Ne

Endre Ady * Otel odası, deniz kıyısı, gün batmakta Gitti: ve göremeyeceğim onu bir daha Gitti: ve göremeyeceğim onu bir daha. Bakıp bakıp divanda bıraktığı çiçeğe Sarılıyorum divanın yıpranmış örtüsüne Sarılıyorum divanın yıpranmış örtüsüne. Havada, bir öpücüğü andıran o kokusu Ve altta, kabaran deniz, sevinçli ve mutlu Ve altta, kabaran deniz, sevinçli ve mutlu. Parlıyor ışıl ışıl bir fener ötelerde Gel sevgilim, bak, deniz türküler söylemekte Gel sevgilim, bak, deniz türkül