Üç Süvari Ahmed Arif, Orhan Kemal, Nazım Hikmet Ran

ZELİHA AYDOĞMUŞ * öyle bir eşikteyiz ki yer gök tatlı acı tüm sular ekim kesiliyor yaşam her saniye alıyor bir parça ömrümden her gün bir mum yakıyorum cennetime sonra dalıyorum ormanına en karanlık yerinden usulca öpüyorum gök gözlerinden ne yanıma düştüyse oradan topluyorum gölgeni üç kanatlı bir peri olup seni soruyorum o hiç gelmediğim gökevinden dokunuşunu sevmiş çağlayanları arıyorum belki düşlerime bıraktığın turuncu elmaları hep eksiksin bende gözle gördüğüm sevdiğim

TURHAN EYÜBOĞLU * Bundan çok ama çok zaman önce, insanlar sadece bir yerde yaşarmış. Hırçın deniz dalgaları bu şehrin kıyılarını davulun hızlı ritminde, tokmağın kendisine vurması gibi dövüyormuş. Dalgaların kıyıya vurmasıyla çıkan köpüğün havaya karışıp kokusunu rüzgarların uzaklara kadar götürmesinden denizi görmeyenler de denizin hırçınlığını anlıyorlarmış. İnsanları mutlu ve denizle iç içe yaşıyor, denizsiz bir gün bile düşünemiyorlarmış. Şehrin insanları bazen hırçın, ba

Nurten B. AKSOY * Sizi bilmem ama ben her geçen gün bir şeylerimi yitirdiğimi fark ediyorum. Sanki azar azar yok oluyorum... Ufalıyorum, azalıyorum... Anlamıyorum, gölgem gitgide uzuyor, ama kendim gitgide küçülüyorum, azalıyorum... Önce çocukluğumu kaybettim; okul bahçelerinde neşeli çığlıklarla oyunlar oynayan, şarkılar söyleyen çocuk yok oldu. İlk o zaman hissettim; bir yanım, küçük de olsa bir yanım, yoktu artık... Sonra zaman geçti, ülkenin en zor günlerinde gençliğimi y

YUSUF ERBAY * Bir Kadın Sevdirir Tüm Kadınları * Çok uzaklarda, çok yükseklerde, ormanların bittiği yerde, derelerin başladığı yerde, Karlı boğazın üstünde, dumanın gün boyu inip kalktığı düzlükte, Bahçesinde çiçeklerin dans ettiği taştan ve çamdan yapılmış küçük yayla evinde, Yaz başı göçlerle çıktığı, yaz sonu göçlerle terk ettiği yaylasında, kutsal bir kadın beklerdi torunlarını... Kendi için üzülmez kutsal kadınlar, başkalarına sundukları hayat, akıp gider ellerinden. Kon