Ahmet İLBAŞ * Bedeli ağır ödenmiş türküler, şiirler dilimde. Yemyeşil ekin tarlalarını , kıpkızıl gelincikler basmış; Yaşamın gelişimine, Değişimine ne diyeceksin ! Karanlıklar zorlanıyor... Zorlama karanlıklar, zorlanıyor. Ne çok Tanrınız var Ama cüzdanınız boşaldıkça hiçleşiyorsunuz Ey Mernuslar! Gittikçe sarpa sarıyorsunuz. İsyan türküleri çığıranlar çoğalıyor.

Ahmet İLBAŞ * Maviden yoksunluğunu Unutmuşlar denizlerin. Suyu çekilmiş köprüler gibi anlamsız günler... Ben ki; Unutulmuşum, En sevda yoksunu gecelerde... Yoksul denizlerin, yoksul Martıları çığlık çığlığa... Şimdi; Yitirdiği mavisini Damla damla toplamaya çalışıyor denizler... Şimdi; Ağaçlar sesizce direnerek Yaşamı çiçeklendiriyor "Çiçeklenmek direnmektir" Yaşı bilinmeyen yoksunlukları Ve yoksullukları yaşıyoruz... Düşünüyoruz! Nerelerde yitirdik ölümüne sevdayı, "Tüm evre

AHMET İLBAŞ * Tüm renkleri getirsek bir araya Gök kuşağı olsak Tüm dillerden Ortak bir türkü Yaksak, Coşkuyla söylesek Bir ağızdan, Milyonlarca el tutuşsa El ele Kucaklasak dünyayı, Çepecevre Milyonlarca elin kucaklamasıyla... Sevsek her rengi, Her insanı, emek düşmanları hariç, Ağacı, ormanı, kuşları, Doğayı, tüm canlıları... Düşer savaş uçakları Bir daha uçmamak üzere. Dağılır paletleri tankların, Paslanır namlular... Dilenir silah tüccarları, Büyük kentlerin, En kalabalık

AHMET İLBAŞ * Gittin ! Pazaryerinde, panayırda kaybolmuş çocuklar gibiyim; Şaşkın ve çaresiz... Gittin ! Habersiz, ışıksız, yağmursuz, dūnyayı bırakarak; Özūnū, içini boşalttın yaşamın Vedalaşsan, gidemeyeceğinden korktun belki... Kanatsız kaldım, Dūşlerin göğūnde, kanat seslerimiz olmayacak bir daha. Sınırsızlığa nokta koydun Oysa, sevmezdin noktaları... Kalleş demeyeceğim sana; Bir bildiğin vardır, belki benim bilmediğim... Gittiğinden beri, sokaklara çıkmamıştım, Çıktım dū

Ahmet İLBAŞ * Rüzgar olabilsem; Dolup bir yelkenlinin ciğerlerine, Soluksuz yalayıp geçsem, tüm mavilikleri,,, Hayalleri, düşleri alıp, Bir yağmur bulutuna sarsam Ve yağsam biteviye, Düşsüzlüğün bahçelerine... Ve vursam kendimi, Umutsuzluğun,yalnızlığın, En sivri, en keskin kayalarına... YARALARIMDAN anlasalar beni. Tüm ışıltılı gözlerin, ışıltılarını alıp, Yıldızların gözlerine koysam, Tüm mevsimleri, süpürüp atsam, Boyasam, dünyanın ufuklarını Sevdanın gözlerindeki baharın