Özkan Sümer(1940-2020) TURHAN EYÜBOĞLU * Bugün 20 Ağustos 2026 Perşembe... Maçka'da uzun zamandır göremediğimiz yağmur intikam alırcasına yağmaya başladı. Mezar ziyaretine gidip onu düşündükçe, onu hiç anlayamadığımızın ağır tokadını her seferinde yüzümde hissediyorum. Oradan bana bakışını görüyor, ancak bir şey yapamıyorum. Trabzonspor'un ruhunun nasıl ölüme terk edildiğini, bir kupa uğruna etik ahlak kurallarının nasıl yerlerde süründüğünü düşünüyorum. Etik deyince anlaşıla

Turhan EYÜBOĞLU * Bir orman gibi geçirdi yaşadığı zamanı! Hep canlı, hep üretken, hep yaşama ümidi olan... Bir doğanın yaşamı gibi geçirdi yaşadığı zamanı, kalabalık ve omuz omuza... O kalabalık ormanla eğlendi, onunla üzüldü, onunla dertlendi. Onunla yaşama kilitlendi. Rüzgar olup ormanın içinde yıllarca gezdi. Bir nehir oldu üstünde milyonlarca insanı her diyarda gezdirdi. Güneş oldu, insanların içini ısıttı. Her eve misafir oldu, güzel vakit geçirtti. Ufuk açtı, ufuk içind

Turhan EYÜBOĞLU * Maçka'da yaşayanların hemen hemen hepsi köylerinde muhakkak bir yer ateşi yakmış ve ateşin başında oturup onlarca hayal kurmuştur. İşte bu Maçkalı da yaktığı ateşin kıvılcımları sağa sola sıçrarken subay olmayı düşünüyordu. Ateşten çıkan kıvılcımları takip ederken kendisini çakı gibi bir subay olarak hayal ediyor, sıçrayan kıvılcımları saymaya çalışıyordu. Hayali kıvılcımla başlamıştı; ancak kıvılcımla biteceğini bilmiyordu! Sene 1974... Aylardan Temmuz... K

TURHAN EYÜBOĞLU * Bana göre çok güzel bir şarkıdır! Annem bu şarkıyı söyledikten sonra : "Niye gitar? Ben kemanın bu şarkıda daha ağırlıklı olduğunu düşünüyorum! Keşke 'ağla keman' diye ismini koysaydılar!" derdim. O da: "Sen bu şarkıyı Nesrin Sipahi'den dinledin mi? Şarkının sözünün yazılış nedenine bakacaksın; şarkıda geçen gitara değil!" Annemin sevdiği şarkıların hikayelerini yazarken bu konuşmamız aklıma geldi ve ilk olarak Nesrin Sipahi'den bu şarkıyı dinledim. Şarkının

Ömer KAYAOĞLU * Turhan EYÜBOĞLU * Dağları çam ormanı Havası gönül dermanı Dere boyunca dumanı Siner Maçka’ya Maçka’ya dizelerinin yazarı Ömer KAYAOĞLU, (1916 - 3 Kasım 2001) Maçka’da bir dağın yamacında doğdu, ilk nefesini de orda aldı. Göbek kordonu, dağın yamacına gömüldü. Onun için dağın yamacı hep onun evi oldu. Yalınayak izleri hep doğduğu yerde kaldı. Orda düştü, orda kalktı. Sisli dağlara, yalçın kayalara, deniz ormanlarına orda aşık oldu. Uzaklara hasretl

Turhan EYÜBOĞLU * Hani "Aşk iki kişinin bir oyunudur!" denir ya eski kuşak, yani bizim bir üst kuşağımız -bunlara babalarımız veya yetmiş yaşın üstünü sayabiliriz- daha doğrusu yasaklı ahlak öğretileriyle yetişen kuşak bunu pek bilmez. Hani bu aralar çok söylenen bir söz var ya "Ya sevduğunu alacaksın ya da alduğunu seveceksin!" İşte benim bahsettiğim kuşak, aldığını sevmek zorunda olan kuşaktır. Onlar rüyalarda ya da şarkılarda yaşar yüreğinin en gizli köşesine sakladığı aşk

TURHAN EYÜBOĞLU * Her ülkenin, her bölgenin, her şehrin, her ilçenin tüm insanları kendine çeken mutlaka bir yeri, bir hikayesi vardır. O kadar şanslıyız ki Maçka’nın dünyayı kendine çekecek onlarca yeri ve hikayesi var. Bunu Maçkalı biliyor mu veya bunun için bir çaba sarf ediyor mu? Ne yazık ki hayır! Bunları ortaya çıkaracak, bunları parlatacak, Türkiye’ye ve dünyaya sunacak vizyona sahip olan bir yöneticisi veya seçilmişi var mı? Ne yazık ki yok! Bedri Rahmi Eyüboğlu Düny

Turhan EYÜBOĞLU * Kim ne derse desin sihirli güçleri vardı Volkan’ın! Tarih 31 Mart 2025 Pazartesi… Türkiye’ye kasvet çöktü! Neşelenmesi de kederlenmesi de bir bahaneye bakan Karadeniz'i sarıp sarmalamış çaresizlik! Bir efkarlandı mı insanlarını daraltan, yüreklerini sıkıştıran kent ne yazık ki ülke çapında olan rengini yitirdi. Bugün Trabzon'un yeri ve göğü, denizi ve dört bir yanı grinin tonlarından ibaret! Eksilmenin kahrına gebe! Bugün, Karadeniz müziğinin can damarları k

Turhan EYÜBOĞLU * Ne Yapmak İstiyorum Biliyor musun? Tuhaftır, bu sabah çok erken kalktım! Her tarafımda kitap varken içimden bir türlü okumak gelmiyor. Oturduğum koltukta manzarayı seyretmek, doğan güneşin ağaçlara vuruşunu ve perdenin arkasından sızarak oturduğum koltuğa doğru yavaşça yaklaşmasını izliyorum. Güneşin aydınlatması artık yüzüme vurmuş, beni uykudaymışım gibi iç sessizliğime büründürmüştü. Artık manzarayı göremiyordum. Bir güç beni koltuktan havalandırarak gitm