HERKESİN KADINLARI ve WİLLİAM SAROYAN

En son güncellendiği tarih: bir gün önce

DOKUNUŞ ( 1 )

Aylar önce bir yazımda anlatmıştım görme , işitme , tatma duyularımın yaşamıma kattıklarını. . Dokunmaktan söz edeceğim daha sonra demiştim . İşte o gün , bu gün oldu .


Efes harabelerini gezerken , bir taş üstünde gördüğüm ayak izine takılıp kalıyor gözlerim . Yanında bir kadın başı figürü , bir de kalbe benzeyen bir şekil . Arkeologlara göre , biraz ilerideki genelevin yolunu gösteren bir anlatı. Taşa dokunuyorum , ayak izine dokunuyorum. Birçoklarının başka sözcüklerle andığı , benim " herkesin kadınları " dediğim , dünyanın en zor mesleğini yapmış kadınların binlerce yıl önceki yaşamına DOKUNUYORUM .. Ellerim yanıyor...


Gezdiğim tüm arkeolojik kalıntılarda, taşlara , tahtalara , demirlere dokunuyorum . Bu dokunuş , adeta onları yapan ustaların, işçilerin ellerine dokunuş . Bazen yanan ellerim, bazen de çok eziyet çektiklerinden mi ne, buz kesiyor .

Beni çok etkileyen bir DOKUNUŞ da Wiliam Saroyan'dan geldi.

1905 de ABD'ye zorunlu göç edenlerdendir ailesi .Orada doğup yaşayan büyük yazar Saroyan , 1964 de köklerinin bulunduğu Bitlis'e gelip anne baba evlerini görmek ister. Baba evini bulamaz . Yaşlı bir Kürt, anne evini gösterir. Anne evinden kalan bir taş ocak ve pencere pervazları duran yıkık dökük bir duvardır.


Saroyan cebinden bir mendil çıkarır , pencere pervazlarını siler ve DOKUNUR annesinin dokunduğunu varsaydığı pervazlara . Sonra sessizce ağlar. O andaki duygularını hissediyor, yüreğinin kanadığını görür gibi oluyorum .


Ben de William Saroyan'a dokunuyorum aynı duygularla , okuduğum yaşam öyküsü ve bazı kitaplarıyla ....Yüreğimde , beynimde kalem tutan elleri ....

IŞIKLARDA UYU WİLLİAM SAROYAN

6 görüntüleme0 yorum
1s0l.gif

ŞAKASIZ;

artık

KIŞ!..

mavi

ADA

2002

Hayat ve Sanat

Emek veren herkesin ADAsı

861536d39876bb9d5a5ca0fa97dddfb8.gif

<?php include_once("analyticstracking.php") ?>

© 2018 maviADA