Ben Unutmuştum / Asım ÖZTÜRK


Gün batarken geriye dönen

Kuşların seslerini unutmuştum,

Leke leke dökülen karanlıkta

Kalın gölgeler bırakarak

Eski evleri;

Gidenlerin ardından dökülen sular

Avlularda kurumuyor,

İzlerini rüzgarlar biliyor

Toz toprak kopa kopa

Eskiyen zamanı biliyor,

Uzun kavak ince ince gıcılarken

Yeşil bahçeler biliyor

Bir tek ben,

Akmayan zamanın içinde dururken

Yanan bir ışık gibi kül bırakmadan

Savrularak,

Büyüyen ben bilmiyorum;

Bu ten kesiğinin

Kirpiklerime çarpa çarpa çoğalırken

Kanaması,

Bir tek ben bilmiyorum;

Bu boşlukta

Uçurumun dibinde duran acı

Kendini çoğaltan çığlık

Nasıl tanıdım rengini

Unutmuştum;

Kör limanlara demirlemiş

Yorgun bir rüzgar gibi unutmuştum,

Dağların doruklarına

Kim koşardı,

Bunca yol bunca gurbetlik niye

Açılmış yaralarıyla bana geleni

Bir tek ben bilirim

Eskiyen sesimi

Ne zaman unuttum uzaklarda

Şimdi yırtık bir boşlukta

Duran gölgemi,

Sana bıraksam

Sana bıraksam.

/ İzmir

*

maviADA 10.SAYI: Benzerlerini görmek isterseniz TIKLAYIN

#AsımÖztürk #ŞİİR

0 görüntüleme0 yorum
1s0l.gif

ŞAKASIZ;

artık

KIŞ!..

mavi

ADA

2002

Hayat ve Sanat

Emek veren herkesin ADAsı

861536d39876bb9d5a5ca0fa97dddfb8.gif

<?php include_once("analyticstracking.php") ?>

© 2018 maviADA