BİR KIŞ GÜNÜ


Birinci cemrenin düştüğü

O gün

Kar yağıyordu

Temenyeri parkında

Kardaki ayak izlerimle

Ben ve çocukluğum

Yapayalnızdık.

Ağaçlar bembeyazdı

Ufacık bir esintiyle

Üzerime düşüyordu karlar

Mutluluğumu,kimse görmedi.

Çocuklar gibi şendim o gün

Parkta kimseler yoktu

Yalnız ben

Ve çocukluğum vardı.

Çocukluk düşlerimi

Ve

Ayak izlerimi

Temenyeri parkında bırakarak

Bugüne yürüdüm.

ÖNEMLİ:

KİMSE-SİZ DERGİSİNİN BÜTÜN SAYILARINI,YAZI ve YAZARLARINI GÖRMEK İÇİN BURAYA TIKLAYIN

*

6 görüntüleme0 yorum

Son Paylaşımlar

Hepsini Gör

ÇARŞAF

1/2
139992850_952654755565089_78653909127180

çiçekler

açsa da

mavi

ADA

2002

Hayat ve Sanat

Emek veren herkesin ADAsı

861536d39876bb9d5a5ca0fa97dddfb8.gif

<?php include_once("analyticstracking.php") ?>

© 2018 maviADA