ÜZÜLME

Yusuf AKSOY

*

Şehirlerin suskunluğunda nereye baksam

mahmur ve mahzun bakışların gülümsüyor

el değmemiş bembeyaz kağıtlar başucumda

kalemlerimi de sabırsızca sımsıkı tutuyorum

aşka yazılan her sözcük bedel öderken

zümrütün kıskandığı bakışlarına karşı çaresizim

söylemeliyim düşten kopan uykularımı çoktan aştın

sana dair sözlerim dudaklarımda yapışıp kalıyor     

gecenin bitmek bilmeyen zamanlarındayız

nicedir penceremize uğramayan güneş

devamsızlığı hiç olmayan serçeleri de yoruyor

üzülme sakın gün ışıyacak, kuşlar gelecek